متن رأی
در مورد تجدیدنظرخواهی خانم الف. ط. با وکالت آقای ک. س. به طرفیت آقای م. م.
نسبت به دادنامه شماره 853 مورخ 25/9/91 صادره از شعبه 23 دادگاه عمومی حقوقی تهران که در مقام رسیدگی به واخواهی مشارالیها از دادنامه شماره 1095 مورخ 10/12/89 صادره از مرجع فوق الذکر مبنی بر محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ 000/000/330 ریال بابت هزینه تعمیر بنای مورد اجاره به علاوه پرداخت هزینه دادرسی در حق تجدیدنظرخوانده و تأیید دادنامه واخواستـه صادرگردیـده اعتـراض مطروحـه به کیفیتی نیست که موجب خدشه به اساس رأی و نقض آن گردد زیرا مطابق ماده 20 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1356 به عنوان قانون حاکم بر روابط استیجاری طرفین دعوی، تعمیرات کلی و اساسی مورد اجاره که مربوط به اصل بنا یا تأسیسات عمده منصوبه در آن از قبیل دستگاه های حرارت مرکزی و تهویه و آسانسور باشد به عهده مـوجـر و همچنیـن تزئین و تعمیـری که مربـوط به استفاده بهتر از مورد اجاره باشد با مستأجر خواهد بود بنابرأین تأمین هزینه تعمیرات مندرج در بند یک صورت جلسه مورخ 18/8/88 شامل برداشتن و تعویض سقف دفتر و خاک برداری و تسطیح طبقه بالای آن در مساحت دفتر که مربوط به اصل بنای مورد اجاره بوده به عهده موجر بوده و توافق طرفین بر تعهد مستأجر به پرداخت هزینه های مذکور به لحاظ تعارض با اجرأی مقررات قانونی فوق الذکر و به استناد ماده 30 قانون باطل و بلااثر بوده و با عنایت به اینکه به موجب نظریه تکمیلی هیئت سه نفره کارشناسی ثبت شده شماره 857 مورخ 18/6/92 که مصون از تعرض طرفین مانده و به لحاظ عدم مغایرت با واقع قضیه متبع می باشد هزینه تعمیرات موضوع بند یک توافقنامه به مبلغ 000/960/180 ریال ارزیابی گردیده و با لحاظ مسئولیت قانونی موجر(تجدیدنظرخواه) به پرداخت هزینه تعمیرات مذکور و اینکه دادنامه تجدیدنظرخواسته از جهت محکومیت نامبرده به پرداخت هزینه های یاد شده به میزان 000/960/180 ریال وفق دلایل موجود در پرونده و مقررات صادر شده لذا دادگاه ضمن رد تجدیدنظرخواهی به استناد بخش آخر ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را تا مبلغ فوق الذکر تأیید می نماید مازاد بر مبلغ 000/960/180 ریال با توجه به اینکه مطابق نظریه کارشناسی مربوط به هزینه تزیین و تعمیرات جهت استفاده بهتر از مورد اجاره بوده و به موجب مقررات یاد شده به عهده مستأجر می باشد و به موجب صورت جلسه مورخ 18/8/88 نیز مستأجر و پرداخت هزینه تعمیرات مذکور را به عهده گرفته است بنابرأین محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت هزینه های مزبور بر خلاف مقررات فوق الذکر بوده، دادگاه مستنداً به صدر ماده 358 و بندهای ج و هـ ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته تا مازاد بر مبلغ مذکور را به لحاظ عدم توجه به مستندات ارائه شده و مخالف با مقررات قانونی نقض نموده و با توجه به دلایل و جهات یاد شده حکم به بطلان دعوی نخستین خواهان صادر و اعلام می نماید.
این رأی قطعی است. رئیس شعبه 6 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه فارسیجانی ـ اقتصادی