متن رأی
نظر به این که زوجه و وکیل او در لوایح تقدیمی در پرونده مدعی عدم تهیه منزل مناسب جهت سکونت و تداوم زندگی مشترک از ناحیه زوج در طول سال 89 به بعد شده اند و دادنامه 90/885 شعبه 120 دادگاه جزائی و 90/1083 شعبه 19 دادگاه تجدیدنظر و هم چنین دادنامه بدوی 91/508 و 91/1584 شعبه 8 دادگاه تجدیدنظر استان فارس نیز مؤید این امر است که مشارالیه اقدامی در جهت تهیه مسکن برأی امکان اسکان و تمکین زوجه ننموده است و زوجه از سال 89 با توجه به اینکه در طول این مدت زوج به دلخواه خودش نفقه ای به زوجه نپرداخته است و طوعاً به تکالیف قانونی خودش بابت انفاق زوجه قیام ننموده است و پرداخت مبالغی بابت نفقه زوجه در زمانی صورت گرفته که زوجه اقدام به تقدیم دادخواست طلاق به لحاظ ترک انفاق از سوی زوج و عدم پرداخت نفقه معوقه نموده است و ظاهراً برأی جلوگیری از آثار تخلف از شرط ضمن عقد بوده است که پس از قطعیت رأی در اواخر سال 91 ارقامی بابت نفقه معوقه زوجه واریز نموده است، منصرف از این که فیش های پـرداختی استنادی او با تـوجه به لایحه وکیل زوجه مورد تأیید قرار نگرفته است.
هر چند مشخص نبوده چه مبلغی از محکوم به دادنامه قطعی موضوع محکومیت او پرداخت نفقه توسط او واریز شده است. منصرف از صحت و سقم مراتب مذکور بلاتکلیفی زوجه در طول این مدت و مفارقت زوجین و این که فرزند مشترک زوجین بر سوء رفتار پدرش نسبت به مادر شهادت عینی داده است و این که در گزارش مأمور کلانتری نیز از قول همسایگان بر سوء رفتار زوج نسبت به زوجه مطالبی بیان گردیده است لذا رأی فرجام خواسته منطبق با محتویات پرونده اصدار نیافته و مغایر با موازین قانونی است مستنداً به بند 2 و قسمت اخیر بند 5 ماده 371 و بند ج ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی نقض می گردد و پرونده جهت رسیدگی مجدد به یکی از شعب محاکم تجدیدنظر استان فارس به جز محکمه صادر کننده رأی منقوضی ارسال می گردد. رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشور- مستشار - عضو معاون عباسیان - ناصح - کریمپور نطنزی