متن رأی
در مورد فرجامخواهی به عمل آمده از سوی زوج (فرجام خواه) رأی فرجام خواسته واجد اشکال در خور نقض نمی باشد زیرا دادگاه تجدیدنظر پس از تجدیدنظرخواهی او رقمی که بابت اجرت المثل یا حق الزحمه و نحله توسط کارشناس چهارده میلیون تومان تعیین شده بود و دادگاه بدوی تمام آن را برأی الزام زوج بپرداخت در رأی خود قید نموده است به نصف تقلیل داده است و در مورد مهریه نیز با توجه به یک فقره چک که در متن آن صرفاً ذکر شده بابت مهریه ولی از طریق اجرأی ثبت مورد مطالبه قرار گرفته است ادعای زوج را که بابت مهریه ما فی القباله که بر ذمه او بوده است این رقم را قبول نموده اند از دین زوج نسبت به زوجه بابت مهریه کسر کرده است و این که زوج مدعی بوده زوجه ناشزه بوده است و از او تمکین ننموده است و بنابرأین ادعا، او را مستحق نحله یا اجور ایام زندگی مشترک که کارشناس و دادگاه تعیین نموده اند ندانسته با توجه به این که نشوز زوجه زمانی قابل اثبات است که حکم قطعی تمکین از سوی زوج (محکوم له) با درخواست اجرا منجر به صدور اجرأییه شود و علیرغم ابلاغ آن اجرأییه به زوجه وی اعلام عدم تمکین نموده و امتناع از مفاد حکم نماید که برابر پرونده مربوطه که خلاصه آن در پرونده کار توسط دادگاه بدوی منعکس شده این اقدامات از سوی زوج پس از صدور حکم تمکین اعمال نگردیده است بنا به مراتب چون از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی نیز بر رسیدگی های معموله در پرونده خدشه ای وارد نیست، مستنداً به ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی رأی فرجام خواسته ابرام می گردد.
رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشور - مستشار - عضو معاون عباسیان - ناصح - کریمپور نطنزی