متن رأی
در تاریخ 20/1/90 خانم الف. ر. به وکالت از طرف آقای ف. الف. به طرفیت خانم س. م. با وکالت بعدی آقای ح. الف. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق که در شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد ثبت و دادگاه پس از انجام اقدامات و رسیدگی های لازم سرانجام به موجب دادنامه شماره 1025- 91 مورخ 12/9/91 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق با شرأیط مصرحه در آن صادر نموده است. دادنامه صادره در تاریخ 28/9/91 به وکیل زوجه ابلاغ شد و نامبرده با تقدیم دادخواست نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نموده و سپس شعبه یاد شده به موجب دادنامه شماره 414-91 مورخ 22/12/91 به لحاظ عدم رفع نقص از طرف وکیل تجدیدنظرخواه در مهلت قانونی به استناد تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواه را صادر نموده که قرار صادره مورد تجدیدنظرخواهی وکیل زوجه قرار گرفته و شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 261- 92 مورخ 21/3/92 اعتراض مطروحه را غیر وارد تشخیص و ضمن رد آن دادنامه معترض عنه را تأیید نموده است.
دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 28/3/92 به وکیل زوجه ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 12/4/92 با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه فوق الذکر و دادنامه بدوی متضمن گواهی عدم امکان سازش فرجامخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است.