خلاصه جریان پرونده
تجدید نظر خواهی آقای الف. ق. (زوج) به طرفیت خانم م. س. (زوجه) نسبت به دادنامه شماره 218 مورخ 21/2/92 صادره از شعبه هشتم دادگاه خانواده شهرری که به موجب آن تجدیدنظرخواه به تأدیه نفقه معوقه همسرش از تاریخ وقوع عقد نکاح (16/8/90) تا تاریخ صدور حکم (21/2/92) به اضافه هزینه دادرسی در حق تجدید نظر خوانده گردیده است وارد و موجه است و
رأی دادگاه
مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر نگردیده است زیرا با توجه به مندرجات پرونده و اظهارات و توضیحات طرفین موقع عقد بنا بر این بوده که تیرماه سال 1391 طرفین عروسی نموده وزندگی مشترک را شروع نمایند یعنی بنا بر این بوده که در مدت مذکور زوجه در منزل پدرش سکونت نموده و از او ارتزاق نماید به عبارت دیگر در این مدت بنا بر عدم انفاق است علاوه بر اینکه در مدت مذکور زوجه در تمکین کامل زوج نبوده و از او تمکین خاص نکرده است از تیرماه سال 1391 به بعد نیز حاضر به شروع زندگی مشترک و تمکین نشده و دلیلی نیز بر وجود عذر موجه و مانع شروع اقامه ننموده است و حسب الاقرار تا فروردین سال جاری از حق حبس استفاده نکرده است و مهریه خود را فروردین ماه سال جاری، تقدیم دادخواستی مطالبه کرده که اخطاریه مربوطه در تاریخ 24/1/92 به زوج ابلاغ شده است بنابرأین استفاده از حق تا تاریخ مذکور منتفی است درنتیجه زوجه حداکثر نفقه حدود یک ماه از 24/1/92 تا 22/2/92 را استحقاق دارد و نسبت به قبل از مدت مذکور مستحق نفقه نمی باشد به همین سبب با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدید نظر خواسته در مورد نفقه معوقه زوجه از تاریخ عقد تا 24/1/92 نقض و حکم بر بی حقی زوجه صادر می گردد و لکن رأی دادگاه در مورد نفقه زوجه از تاریخ 24/1/92 تا تاریخ صدور حکم به لحاظ استفاده زوجه از حق حبس تأیید می گردد.
این رأی قطعی است. رئیس شعبه 30 دادگاه تجدید نظر استان تهران ـ مستشار دادگاه بیگدلی ـ ارژنگی