نمونه رای با موضوع: تمکین صادرشده وارد و موجه است و

مطابق قانون و دلایل موجود در پرونده صادر نگردیده است. زیرا از مندرجات پرونده و مجموع تحقیقاتی که صورت گرفته است مظنه خوف ضرر جانی یا شرافتی و یا مالی برأی زوجه در صورت بازگشت به منزل مشترک قابل احراز نیست چون دلیلی بر ایراد ضرب وجرح و صدمه عمدی بدنی مکرر وجود ندارد و محکومیت زوج به اتهام ایراد ضرب وجرح عمدی به شرح دادنامه شماره 35 مورخ 2/2/92 شعبه 1146 دادگاه عمومی نیز دلیلی بر تکرار این امر و مظنه خوف ضرر در صورت بازگشت زوجه به منزل نمی باشد از طرفی استفاده زوجه از مزایای ماده 1115 قانون مدنی یک امر موقتی است و زوجه نمی تواند با این بهانه که مورد ضرب وجرح قرارگرفته برأی همیشه از این ماده قانونی استفاده نموده و از تمکین خودداری کند به ویژه اینکه اولاً: زوجه مدعی شده، که زوج او را از منزل بیرون کرده است مفهوم این جمله این است که اگر زوج او را از منزل بیرون نکرده بود وی قصد ادامه زندگی مشترک را داشت و خوف ضرر در میان نبوده.

ثانیاً: در دادنامه استنادی زوج از اتهام ترک انفاق زوجه به لحاظ نشوز وی تبرئه شده است درصورتی که اگر مظنه خوف ضرر وجود داشت در آن صورت عذر زوجه موجه بود و ناشزه محسوب نمی گردید علی ای حال هیچ دلیلی وجود ندارد که در صورت بازگشت زوجه به منزل مشترک باز هم مورد ضرب وجرح زوج قرار گیرد و خوف ضرر وجود داشته باشد. بنابرأین با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدید نظرخواسته نقض می شود و با استناد به مواد 1102 تا 1105 و 1114 قانون مدنی حکم بر الزام زوجه به بازگشت به منزل مشترک و تمکین از زوج صادر می گردد النهایه اثر این حکم نسبت به آتیه و بعد از اجرا است و دلیل بر نشوز زوجه درگذشته نمی باشد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 30 دادگاه تجدید نظر استان تهران ـ مستشار دادگاه بیگدلی ـ ارژنگی