متن رأی
آقای الف. ق. با وکالت آقای ج. ه. به طرفیت خانم م. م. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش (طلاق توافقی) در تاریخ 14/6/91 در دادگاه عمومی تهران مطرح نموده که پرونده به شعبه 261 ارجاع شده است. دلیل زوجیت، تصویر سند نکاحیه مورخ 22/4/83 تنظیمی در دفتر 366 تهران می باشد و ماحصل ازدواج زوجین پسری 7 سال است. لازم به توضیح است که آقای ج. ه.
وکیل مع الواسطه زوج است که وکیل زوج، یعنی زوجه او را به عنوان وکیل زوج جهت طلاق، طی قراردادی تعیین و انتخاب نموده است. دادگاه از سردفتر 131 اسناد رسمی در مورد وکالت نامه شماره 15468685 ـ 1/3/89 که زوج به زوجه برأی طلاق با حق توکیل به غیر داده است استفسار نموده است که آیا عدم عزل وکیل اعتبار دارد یا خیر؟ داوران زوجین در همان روز تعیین و اعلام نظر نموده اند. سردفتر تنظیم کننده سند وکالت پاسخ داده است که تا این تاریخ ( 14/6/91 ) وکالت تفویضی در سند به اعتبار خود باقی است. ( برگ 24 پرونده ) دادگاه با اعلام ختم دادرسی به شرح دادنامه 797 ـ 14/6/91، گواهی عدم امکان سازش با وصف عدم توفیق داوران در اصلاح ذات البین و اصرار زوجین بر طلاق صادر و توافقات زوجین را در رأی در چهار بند قید نموده است: 1 ـ مهریه ما فی القباله زوجه بر ذمه زوج باقی خواهد بود؛ 2 ـ زوجه نسبت به نفقه معوقه و اجرت المثل و جهیزیه ادعایی ندارد؛ 3 ـ حضانت فرزند مشترک زوجین با زوجه بوده زوج مکلف است ماهیانه دو میلیون ریال به عنوان نفقه فرزند به زوجه پرداخت نماید ضمناً حق ملاقات برأی زوج طبق توافق محفوظ می باشد؛
4ـ زوجه باردار نبوده و زوجین هیچ گونه ادعایی دیگری ندارند. دادگاه مستنداً به ماده 1133 قانون مدنی این گواهی را صادر نموده، طرفین می توانند برأی طلاق به کلیه محاضر رسمی طلاق مراجعه و اقدام به اجرأی صیغه طلاق رجعی نمایند. این رأی به زوجه و وکیل مع الواسطه زوج در همان تاریخ ابلاغ شده است، در تاریخ 10/8/91 وکیل مستقیم و انتخابی زوج به نام خانم ز. ش. نسبت به رأی مذکور تجدیدنظرخواهی نموده است و خلاصتاً در لایحه وی، گفته شده است که ابلاغ رأی به وکیل مع الواسطه که حق تجدیدنظرخواهی نداشته و در وکالت نامه تصریح و مشخص نشده است، صحیح نبوده است. پس از تبادل لوایح، پرونده به شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ارجاع شده است. دادگاه مذکور، وقت جهت رسیدگی تعیین و حضور طرفین را جهت توضیح و ضروری بودن حضور شخص زوجین را در اخطاریه تصریح نموده است، اخطاریه م. م.
در تاریخ 28/10/91 ابلاغ قانونی شده و به وکیل زوج در این مرحله از دادرسی نیز، ابلاغ در تاریخ 20/10/91 صورت گرفته است، در جلسه دادرسی مورخ 30/11/91 چون اخطاریه زوجه به وی ابلاغ واقعی نشده است، با تعیین نشانی او دستور تعیین وقت جدید و دعوت طرفین را صادر نموده است، در جلسه مورخ 28/1/92 زوجه حضور نداشته. زوج گفته است قبول دارم که وکالت به زوجه دادم چون مرا ممنوع الخروج کرده بود ناچار شدم هم وکالت بدهم و هم حضانت فرزندم را، ولی هنوز هم فرزند مشترک نزد من است و ممنوع الخروجی من رفع شد، رفتم کانادا مهریه اش را هم دادم و رسید گرفتم دوباره آمدم ایران ممنوع الخروج به خاطر مهریه شده ام، ایشان با استفاده از وکالت نامه اعطایی درخواست طلاق کرده و گواهی صادر شده و در آن قید شده مهریه در ذمه زوج باقی است در حالی که مهریه اش را پرداخت کرده ام، نمی دانم حکم طلاق اجرا شده یا نه.
در حال حاضر هم ممنوع الخروج هستم، وکیل زوج اظهار داشت در وکالت نامه تنظیمی اسقاط حق تجدیدنظرخواهی و فرجامخواهی وجود ندارد و مکتوب نشده است ولی رأی اصداری به وکیل مع الواسطه زوج ابلاغ شده است و در ذیل آن نوشته اعتراض نداریم، در حالی که موکل تجدیدنظرخواهی نموده است. مهریه به موجب چند فقره سفته پرداخت شده است که کپی آن پیوست می باشد وکالت عقدی است جایز که هر زمان می تواند وکیل توسط موکل عزل شود. شعبه 30 دادگاه تجدیدنظر به شرح دادنامه 92/90 با این استدلال که نظر به این که أخذ توضیح از تجدیدنظرخوانده ( زوجه ) برأی احراز واقع و اتخاذ تصمیم نهایی در پرونده ضرورت داشته و دادگاه او را جهت توضیح دعوت نموده ولی با ابلاغ قانونی در دادگاه حاضر نشده است و با أخذ توضیحات از زوج و وکیل وی دادگاه نتوانست در ماهیت امر رأی مقتضی صادر نماید و از طرفی دادنامه تجدیدنظر خواسته مطابق قانون صادر نشده است به همین سبب با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی رأی تجدیدنظر خواسته نقض می شود و با رعایت ماده 356 و مستنداً به ماده 95 قانون مزبور قرار ابطال دادخواست بدوی صادر می گردد.
اکنون از این رأی، وکیل زوجه فرجامخواهی و اعتراض نموده است که لایحه وکیل هنگام شور با گزارش پرونده قرائت می شود.