متن رأی
در خصوص دعوی خانم الف. ص. فرزند الف با وکالت آقایان ر. پ. و ج. آ. به طرفیت آقای م. ت. فرزند ع.
به خواسته مطالبه اجرت المثل کارهای انجام شده در منزل مشترک علی الحساب مقوم به پنجاه ویک میلیون ریال با احتساب خسارات دادرسی، با احراز رابطه زوجیت بین طرفین به دلالت تصویر مصدق سند رسمی ازدواج شماره 565 ـ 10/2/1333 منضم به دادخواست، نظر به اینکه به طور معمول در زندگی زناشویی، زن و شوهر از کار یکدیگر بهره مند می شوند و در استیفای زوجین از کار یکدیگر اصل عدم تبرع است و با توجه به اینکه زوجه قانوناً در امور مالی و اقتصاد خانواده تکلیفی ندارد لذا چنانچه بنا به دستور زوج و با قصد عدم تبرع کاری را که در زمره تکلیف شوهر قرار دارد انجام دهد بر طبق تبصره الحاقی به ماده 336 قانون مدنی می تواند اجرت المثل کار خود را از او بخواهد، نظر به اینکه در پرونده حاضر وکلای خواهان اعلام داشتند که زوجه در انجام کارها قصد تبرع نداشته و گواهی گواهان تعرفه شده که در محضر دادگاه از آن ها استطلاع به عمل آمده است مشعر بر دستور زوج به زوجه در انجام کارهای خانه مشترک می باشد لذا به منظور تعیین میزان اجرت المثل کارهای انجام شده در منزل مشترک، قرار ارجاع امر به کارشناس صادر گردیده و کارشناس منتخبه به شرح نظریه ثبت شده شماره 163 ـ 23/1/91 میزان آن را جمعاً مبلغ سیصد و سی و شش میلیون ریال برآورد کرده که طرفین در مهلت مقرر اعتراض موجه و مدلل نسبت به آن به عمل نیاورده اند و هیچ موجبی برأی تجدید کارشناسی وجود ندارد و دلیل و مدرکی بر پرداخت اجرت المثل به دادگاه ارائه نشده است بنابرأین دعوی اقامه شده به میزان مقید در نظر کارشناس مقرون به صحت تشخیص و مستنداً به تبصره مرقوم و ماده 515 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت سیصد و سی و شش میلیون ریال بابت اصل خواسته و از باب تسبیب به پرداخت مبلغ دو میلیون ریال بابت حق الوکاله وکیل و پرداخت هزینه دادرسی و دفتر طبق تعرفه و پرداخت مبلغ هفت صد هزار ریال بابت هزینه کارشناسی در حق خواهان صادر و اعلام می شود.
اجرأی احکام مکلف است به خواهان تکلیف نماید تفاوت تمبر دادرسی را ابطال کند. این رأی حضوری بوده و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ در دادگاه های تجدیدنظر استان تهران قابل تجدیدنظرخواهی است. رئیس شعبه 269 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ مطلبی