خلاصه جریان پرونده
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ج. س. فرزند ن. به طرفیت آقای ف. ف. فرزند ج. نسبت به دادنامه شماره 146 مورخ 11/2/1392 شعبه محترم 266 دادگاه عمومی حقوقی تهران در پرونده کلاسه 1441، مبنی بر صدور حکم محکومیت به پرداخت نفقه معوقه از تاریخ 1/2/1387 لغایت صدور حکم مورخ 11/2/1392. با توجه به محتویات پرونده و امعان نظر در اوراق و مندرجات آن، مفاد لایحه تجدیدنظرخواهی و لوایح دفاعیه طرفین، مدلول دادنامه تجدیدنظرخواسته، رأی صادر شده دادگاه بدوی از مورخ 1/2/1387 لغایت مورخ 22/1/1388 مبنی بر محکومیت به پرداخت نفقه معوقه، بر اساس مستندات موجود در پرونده صادر نگردیده و تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص داده می شود. زیرا زوجین طی توافق نامه مورخ 3/12/1387 با یکدیگر توافق کرده اند که تا مورخ 22/1/1388 نسبت به یکدیگر ادعایی در مورد تمکین و نفقه نداشته باشند؛
لذا این دادگاه با عنایت به این توافق نامه و با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و نیز ماده 1257 قانون مدنی، ضمن قبول دادخواست تجدیدنظرخواهی، رأی صادرشده دادگاه بدوی را در خصوص محکومیت به پرداخت نفقه از مورخ 1/2/1387 لغایت 22/1/1388 نقض و حکم به رد دعوی خواهان نفقه صادر و اعلام می کند و در خصوص قسمت دیگر دادنامه، مبنی بر محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت نفقه از مورخ 23/8/1388 لغایت صدور حکم، مورخ 11/2/1392، مطابق شرح دادنامه، با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواه، دلیلی دال بر نشوز تجدیدنظرخوانده به دادگاه ارائه نکرده است و
رأی دادگاه
بدوی بر اساس مستندات موجود در پرونده صادر گردیده است و تجدیدنظرخواه ایراد و اعتراض موجهی که موجبات نقض دادنامه اعتراض شده را در این قسمت فراهم آورد، ابراز ننموده است؛ لذا این دادگاه تجدیدنظرخواهی را وارد نداسته و با توجه به مراتب مذکور، ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی، رأی صادر شده دادگاه بدوی را در خصوص محکومیت به پرداخت نفقه معوقه از مورخ 13/1/1388 لغایت صدور حکم مورخ 1/2/1392، به شرح دادنامه اصداری، با استناد به مواده 358 و 365 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، تأیید و استوار می کند. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 24 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه مرادی ـ روحانی