متن رأی
در ارتباط با تجدیدنظرخواهی ش. به طرفیت 1) س. 2) ع. ش. نسبت به دادنامه شماره 73 مورخ 30/7/1390 صادره از شعبه محترم 86 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به بطلان دعوی و بی حقی تجدیدنظرخواه در دعوی ابطال دادنامه شماره 648 مورخ 14/2/1389 شعبه دوم تجدیدنظر سازمان خوانده که در تأیید دادنامه شماره 1560 مورخ 9/9/1388 شعبه 16 بدوی آن سازمان اصدار گردید و محاسبه خسارات دادرسی، صادر شده است. با دقت در جامع محتویات پرونده، قطع نظر از آنکه اساس ادعای تجدیدنظرخوانده ردیف دوم، در مراجعه به سازمان تعزیرات حکومتی، عدم تأدیه خسارت تأخیر در تحویل خودروی موضوع پیش خرید بوده که این خواسته به لحاظ مبنای قراردادی مطابق قانون قابل طرح در مرجع عام تظلمات، یعنی محاکم عمومی حقوقی است و به رغم استدلال و تلاش همکار محترم، رئیس مرجع بدوی در رأی تجدیدنظرخواسته، انطباقی با تعریف حقوقی گران فروشی موضوع ماده 2 قانون تعزیرات حکومتی ندارد؛
چه اینکه گران فروشی ناظر به عرضه کالا یا خدمات به بهای مازاد بر نرخ های مصوب و قانونی یا هر نوع اقدامی که به این نتیجه منجر شود، می باشد و این وصف با عدم محاسبه خسارت و جریمه ناشی از عدم تحویل به موقع مبیع متفاوت می باشد.
با عنایت به اینکه رأی صادره از مرجع تجدیدنظر سازمان تعزیرات حکومتی، قطعی می باشد و رأی وحدت رویه شماره 699 مورخ 22/3/1386 هیأت عمومی دیوان عالی کشور که مستند طرح اعتراض به آرأی مزبور در مرجع قضایی قرار می گیرد، منصرف از موضوع مبحوث عنه است و صرفاً در ارتباط با آرأی کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری می باشد، از سوی وفق تبصره الحاقی مورخ 11/6/1374 آیین نامه سازمان مذکور، آرأی قطعی شعب تجدیدنظر با رعایت شرأیط مربوط، قابل طرح در شعب عالی تجدیدنظر می باشد. بنابرأین طرح دعوی خواهان بدوی در مرجع قضایی، محمل قانونی نداشته و مستندات قانونی مذکور در رأی تجدیدنظرخواسته، دلالتی بر مجوز ورود آن مرجع محترم به موضوع ندارد. به این سبب تجدیدنظرخواهی وارد و موجه بوده، دادگاه به استنــاد بنـد هـ مـاده 348 و ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، ضمن نقض رأی تجدیدنظرخواسته، قرار رد دعوی اولیه تجدیدنظرخواه را صادر می نماید. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 59 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه موسوی ـ شیخ علیا