نمونه رای با موضوع: الزام به تمکین عام و خاص

در خصوص دادخواست تقدیمی خواهان آقای م. س. فرزند ع. با وکالت آقایان 1ـ م. ع. فرزند م. 2ـ م. ف. فرزند م. به طرفیت خوانده خانم ن. ب. فرزند ق. و خوانده به وکالت خانم م. ع. به خواسته الزام به تمکین عام و خاص، دادگاه با توجه به اوراق و محتویات پرونده و نظر به اظهارات طرفین، خواسته و دعوای خواهان را غیر وارد تشخیص داده چرا که اولاً ـ خواهان در جلسه رسیدگی مورخ 30/10/91 در صفحه سوم و دو سطر آخر به صراحت اعلام داشته که زوجه (خوانده) در منزل مشترک در حال زندگی کردن می باشد و اما من در منزل مادرم سکونت دارم لذا مبرهن است که زوج خود به اختیار منزل را ترک کرده و ترک منزل مشترک از ناحیه زوجه نبوده بدین لحاظ تمکین، حضور زوجه در منزل زوج و اطاعت از وی وفق مقررات شرعی و قانونی می باشد. در نتیجه حضور زوجه در منزل زوج به عنوان منزل مشترک به منزله تمکین است و اثبات تمکین خاص به عنوان یک امر عدمی رأسأ و مستقیم قابل اثبات نیست و بدین لحاظ اصل بر تمکین زوجه از زوج است.

ثانیاً ـ در خصوص موضوع مطروحه سابقأ از سوی مرجع محترم تجدیدنظر (شعبه 11) طی دادنامه شماره 9109970221101341 مورخ 24/7/91 اظهارنظر گردیده و به رد ادعای خواهان اظهار عقیده شده است. ثالثاً ـ خواهان دلیل و مدرک محکمه پسندی که موجبات اقناع دادگاه را فراهم سازد اقامه ننموده است در نتیجه دادگاه با عنایت به دلایل معنونه فوق الذکر، خواسته مطروحه را قابل استماع ندانسته و به استناد ماده 2 از قانون آیین دادرسی مدنی قرار عدم استماع دعوای خواهان صادر و اعلام می گردد. قرار صادره حضوری و پس از ابلاغ ظرف مهلت بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در یکی از محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. دادرس شعبه 231 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ تیمور نژاد