متن رأی
در تاریخ 15/6/91 خانم ز. ن. به وکالت از طرف خانم الف. ت. به طرفیت آقای م. ص. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق تقدیم نموده که در شعبه 233 دادگاه خانواده تهران ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد. در تاریخ 15/7/91 دادگاه با حضور زوجین و وکیل خواهان تشکیل گردیده و وکیل خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است حسب اظهار موکله خوانده مواد مخدر مصرف می کردند و موکله از این وضعیت خسته شده تقاضای طلاق دارد.
خواهان اظهار داشت در تاریخ 27/2/75 با خوانده عقد کردیم و یک فرزند پسر مشترک 11 ساله داریم که با پدرش می باشد از دو ماه پیش با هم زندگی نمی کنیم. از پانزده سال پیش وقتی وارد منزل ایشان شدم دیدم تریاک می کشد شروع کردم به ترک دادن، بعد کم کم به مواد دیگر روآورد و شیشه مصرف می کرده و توهمات شدیدی داشت به نحوی که دارند زن و بچه اش را می کشند و از ترس جانم از منزل خارج شدم پدرش تریاک می کشید. می خواهم طلاق بگیرم تا بچه ام به مخاطره نیفتد. امکان دارد بگوید من ترک کردم ولی فایده ای ندارد.
خوانده اظهار داشت من از دوران جوانی و قبل از ازدواج اعتیاد داشتم اولش تریاک می کشیدم و یک سال شیشه مصرف می کردم و یک سال است که پاک هستم و در مورد توهمات، اظهارات خانم را قبول دارم ولی می خواهم با زن و بچه ام زندگی کنم.
خواهان مجدداً اظهار داشت طلاق می خواهم و پنجاه سکه از مهریه خود را بذل می کنم.
سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و زوجین هر یک داور خود را معرفی کرده و داوران هم هر یک نظریه کتبی خود را که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین بوده تقدیم داشته اند و سرانجام دادگاه به موجب دادنامه شماره 1386ـ91 مورخ 20/8/91 پس از ذکر مقدمه ای از چگونگی اقامه دعوی با توجه به اظهارات طرفین در جلسه دادگاه و اقرار زوج به مصرف مواد مخدر اعم از تریاک و شیشه و تأثیرات مخرب آن در گذشته که موجبات اختلال در روابط فی مابین را فراهم نموده است و اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین و انصراف زوجه از طلاق مؤثر واقع نشده، لذا به لحاظ تحقق بند 7 شروط ضمن العقد خواسته خواهان را موجه تشخیص و به استناد مواد قانونی منعکس در آن گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق بین زوجین صادر و به زوجه اجازه داده به وکالت از طرف زوج با حق توکیل به غیر و بذل پنجاه سکه از مهریه ما فی القباله و قبول بذل از جانب زوج، نسبت به اجرأی صیغه طلاق خلع و مطلقه نمودن خود اقدام نماید و حضانت فرزند مشترک را به عهده مادر محول، برأی پدر به نحو مقرر حق ملاقات با طفل نموده است.
پس از ابلاغ رأی صادره زوج نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نموده که پس از انجام تشریفات قانونی شعبه 45 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 1755ـ9/10/91 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیرموجه و دادنامه تجدیدنظرخواسته را با ثبوت تحقق بند 7 شروط ضمن العقد منطبق بر موازین قانونی تشخیص و ضمن ردّ اعتراض مطروحه دادنامه معترض عنه را تأیید نموده است دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 25/10/91 به زوج ابلاغ شد و نامبرده در تاریخ 4/11/91 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجامخواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. لوایح طرفین به هنگام شور قرائت می گردد.