متن رأی
در خصوص دعوای آقای (ع. الف. ) به طرفیت اداره کل آموزش و پرورش استان لرستان و اداره آموزش و پرورش الشتر (شهرستان سلسله) به خواسته الزام به پرداخت حق جذب و پاداش مرخصی مناطق محروم سال های 85 الی 88، نظر به این که: اولاً، وفق قانون جذب نیروی انسانی به نقاط دور افتاده و مناطق جنگی مصوب 7/12/67، تعلق حق جذب و پاداش مرخصی مناطق محروم و پرداخت آن به مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری الزامی است. النهایه وظیفه هیأت وزیران تعیین نقاط محروم می باشد. ثانیاً، هیچ یک از خواهان ها به استناد مصوبه 24373/ت/5244 ـ 29/6/73 خواستار پاداش مناطق محروم نشده اند. ثالثاً، ملاک پرداخت فوق العاده یک ماه مرخصی مناطق محروم، ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی است، نه مصوبه شماره 76229/ت/54099 ـ 10/4/88 و صرفاً این تصویب نامه، مناطق شهری را از تاریخ تصویب از شمول محرومیت خارج ساخته که این امر نیز بر اساس اختیاراتی است که به موجب قانون فوق به هیأت وزیران اعطا شده است. رابعاً، مصوبه 76229/ت/54099 ـ 10/4/88 در راستای بند یک ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری وضع شده و عطف بماسبق نمی شود.
خامساً، در صورت عدم تعیین مناطق محروم بعد از سال 86 توسط هیأت وزیران، فهرست قبلی کماکان معتبر می باشد و اصل بر استصحاب آن است. بنابرأین مستنداً به ماده 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری، حکم به ورود دعوای مطروحه و الزام طرف دعوی به پرداخت حق جذب و پاداش مرخصی مناطق محروم از سال 85 لغایت اجرأیی شدن قانون مدیریت خدمات کشوری (1/1/88) صادر و اعلام می گردد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 21 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه امینی ـ میرحسینی رودبارکی