متن رأی
آقای س. ت. به وکالت مع الواسطه از طرف آقای م. الف. به طرفیت خانم ف. م. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق به صورت توافقی تقدیم نموده که در شعبه 19 دادگاه عمومی ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد زوجه و وکیل مع الواسطه زوج در تاریخ 12/11/90 در دادگاه حاضر شدند وکیل زوج اظهار داشته خوانده همسر شرعی و قانونی موکل می باشد به علت پاره ای از اختلافات موجود زوجین قصد طلاق و جدائی از یکدیگر را دارند در ضمن زوج به زوجه وکالت بلاعزل جهت طلاق اعطاء نموده تا با اختیارات حاصله از وکالت تفویضی و نیز اختیار وکیل برأی زوج خود را با شرأیط ذیل مطلقه نماید از محضر دادگاه صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق مورد استدعاست 1-زوجه با توجه به نوع طلاق، نفقه ایام عده و همچنین مهریه خود را کلاً در قبال طلاق خلع به زوج بذل می نماید 2- زوجه حسب الاقرار حامله نمی باشد و گواهی عدم بارداری اخذ نموده است 3- زوجه جهیزیه ای که در ید و تصرف زوج دارد می خواهد و باید به وی مسترد شود 4- زوجه حضانت فرزند مشترک 11 ساله خود به نام الف.
را می خواهد و با زوجه باشد و الباقی فرزندان رشید بوده و از سن حضانت خارج می باشند و با همین شرأیط تقاضای طلاق توافقی را داریم. زوجه اظهار داشت من هم با همین شرأیط که وکیل زوج بیان کرد حاضر به طلاق توافقی می باشم. سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر نموده و وکیل زوج داور موکل خود و نیز زوجه هم داور خود را معرفی نموده اند و هریک از داوران هم نظریه کتبی خود را ارائه داده اند که حاکی از عدم حصول سازش بین طرفین می باشد و سرانجام دادگاه به موجب رأی شماره 2176-90 مورخ 12/11/90 با اعلام اینکه مساعی دادگاه و تلاش داوران در اصلاح ذات البین مؤثر واقع نشده و در خصوص حق وحقوق زوجه به شرح منعکس در رأی با هم توافق نموده اند لذا مستنداً به ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق گواهی عدم امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق بائن از نوع خلع نوبت اول صادر نموده است. رأی صادره در تاریخ 12/11/90 به وکیل زوج ونیز زوجه ابلاغ گردید.
زوج درتاریخ 31/4/91 با تقدیم لایحه درخواست تصویر رأی صادره را نموده که به وی حضوراً تحویل شد سپس زوج شخصاً در تاریخ 4/5/91 با تقدیم دادخواست نسبت به رأی مرقوم اعتراض و تجدیدنظرخواهی نموده که شعبه 16 دادگاه تجدیدنظر استان وارد رسیدگی شده و در جلسه دادرسی مورخ 10/7/91 که با حضور متداعیین و وکیل مع الواسطه زوج تشکیل گردیده اظهارات و مدافعات طرفین را استماع و در صورت مجلس منعکس نموده و سرانجام به موجب دادنامه شماره 1698-91مورخ 11/7/91 و به استدلال مفصل منعکس در آن اعتراض تجدیدنظرخواه را غیر موجه تشخیص و ضمن رد آن دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1/8/91به زوج ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 21/8/91 با تقدیم دادخواست نسبت به آن فرجامخواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی و لایحه جوابیه به هنگام شور قرائت می گردد.