متن رأی
در خصوص دعوی خواهان ف. ر. با وکالت م. ص. به طرفیت ر. الف.
به خواسته مطالبه وجه یک فقره چک به شماره 878225 مورخ 1/11/90 به مبلغ 000/200/483 ریال عهده بانک تقدیمی از ناحیه خواهان، نظر به اینکه وجود اصل مستند در ید خواهان، دلالت بر اشتغال ذمه خوانده به میزان وجه مندرج در متن آن در مقابل خواهان را دارد و با توجه به اینکه مستند مرقوم از هرگونه تعرض مصون مانده و به اصالت آن خدشه ای وارد نشده و در مقابل دعوی مطروحه نیز دفاعی معمول نشده و ایراد و تکذیبی به عمل نیامده است و دلیلی دائر بر پرداخت وجه سند مورد دعوی و تحصیل برائت ذمه از سوی خوانده ابراز نگردیده، لذا دادگاه دعوی را محمول بر صحت تشخیص و با احراز مدیونیت خوانده و استصحاب بقای دین، مستنداً به مواد 310 قانون تجارت و 198 و 519 و 522 از قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی و تبصره الحاقی به ماده 2 قانون صدور چک مصوب 10/3/76 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام و قانون استفساریه تبصره مذکور مصوب مجمع مزبور مورخ 21/9/77 نام برده را به پرداخت 000/200/483 ریال بابت اصل خواسته و مبلغ 000/714/9 ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل که طبق تعرفه محاسبه می گردد و نیز خسارت تأخیر تأدیه بر مبنای نرخ تورم از تاریخ چک تا زمان وصول آن که توسط واحد اجرأی احکام از بانک مرکزی استعلام می شود، در حق خواهان محکوم می نماید.
رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 110 دادگاه عمومی حقوقی تهران- حیدری