متن رأی
با عنایت به اوراق و محتوای پرونده و پاسخ مشتکی عنه [اداره کل تأمین اجتماعی استان اصفهان] به شماره. . . که به شماره. . . ثبت دفتر لوایح پیوست پرونده بوده، نظر به ماده 148 قانون کار مبنی بر الزام کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون مزبور به بیمه کردن کارگران خود و توجهاً به اینکه احراز رابطه کارگری و کارفرمایی بین اشخاص بر اساس مادتین 2 و 3 قانون مذکور و همچنین احراز مدت رابطه کارگری بین طرفین به حکم قانون درصلاحیت مراجع حل اختلاف اداره کار امور اجتماعی قرار دارد و آرأی مزبور نیز به موجب مفاد دادنامه شماره 30ـ29ـ26/1/86 هیأت محترم عمومی دیوان عدالت اداری برأی سازمان تأمین اجتماعی معتبر و لازم الاجرا می باشد و با عنایت به وظایف و مسئولیت های اصولی سازمان تأمین اجتماعی درباب تعمیم وگسترش انواع بیمه های اجتماعی و استقرار نظام هماهنگ و تناسب با برنامه های تأمین اجتماعی و شمول قانون تأمین اجتماعی به افرادی که به هر عنوان در مقابل دریافت مزد یا حقوق کار می کنند و با توجه به اینکه شمول مقررات قانون تأمین اجتماعی درباب کارکنان مشمول از بدو ورود به خدمت است و با التفات به اینکه به موجب رأی شماره. .
. صادره از هیأت حل اختلاف اداره کل کار و امور اجتماعی استان اصفهان شهرستان اصفهان اشتغال شاکی در استانداری اصفهان به شرح تاریخ های مندرج در دادنامه اصداری و عدم پرداخت حق بیمه این مدت به سازمان تأمین اجتماعی محرز می باشد و به لحاظ اینکه با وصف اشتغال شاکی طی این مدت و عدم پرداخت حق بیمه وی به سازمان تأمین اجتماعی و عدم احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه نامبرده، خلاف مقررات آمره تأمین اجتماعی و موجب تضییع حق مشارالیه است. لذا شعبه 15 دیوان با درنظرگرفتن مراتب فوق-البیان با پذیرش خواسته شاکی به استناد مواد 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 9/3/85 مجلس محترم شورأی اسلامی و 25/9/85 مجمع محترم تشخیص مصلحت نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و بند الف ماده 4 قانون تأمین اجتماعی و آرأی شماره 518ـ 517ـ 15/7/1386 و شماره 8/8/1386ـ 678 هیأت محترم عمومی دیوان عدالت اداری، حکم به ورود شکایت و الزام خوانده نسبت به دریافت حق بیمه مدت مذکور و احتساب آن در سنوات پرداخت حق بیمه خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی اصداری طبق ماده 7 قانون دیوان قطعی است.
رئیس شعبه 15 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه تقوی ـ محدث