خلاصه جریان پرونده
در خصوص دعوای پ. ف. فرزند م. با وکالت ف. ص. به طرفیت م. الف. به خواسته اجرت المثل ایام زندگی مشترک از 4/8/69 با جلب نظر کارشناس و خسارات دادرسی و حق الوکاله وکیل.
نظر به اینکه حسب اقرار صریح خواهان در محضر دادگاه مبنی بر این که کارهایی که در ایام زوجیت در خانه زوج انجام داده به نیت دستمزد و پول نبوده و لذا مستنداً به تبصره ماده واحده قانون الحاق یک تبصره به ماده(336) قانون مدنی مصوب مورخ 23/10/1385 مجمع تشخیص مصلحت نظام که مقرر می دارد «چنانچه زوجه کارهایی را که شرعاً به عهده وی نبوده و عرفاً برأی آن کارها اجرت المثل باشد و به دستور زوج و با عدم قصد تبرع انجام داده باشد، ب
رأی دادگاه
نیز ثابت شود دادگاه اجرت المثل کارهای انجام گرفته را محاسبه و به پرداخت آن حکم می نماید»; و لذا دادگاه با توجه به این که دلیلی مبنی بر عدم تبرعی بودن و یا به دستور زوج کارها را انجام داده، ارائه ننموده است. لذا دادگاه با تبرعی بودن کارهای صورت گرفته از سوی خواهان، دعوای خواهان را وارد ندانسته، حکم بر بی حقی خواهان صادر و اعلام می نماید. رأی اصداری حضوری و قابل تجدیدنظرخواهی ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ در دادگاه تجدیدنظر استان تهران می باشد. رئیس شعبه 259 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ حسینی سعیداوی