متن رأی
در خصوص دادخواست آقای ع. س. با وکالت آقای الف. ک. به طرفیت خانم ش. ح. به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت طلاق توجهاً به رونوشت مصدق نکاح نامه و نیز اقرار طرفین در محضر دادگاه وجود علقه زوجیت بین آنها به سبب عقد نکاح دائم محرز و مسلم است.
از طرفی دادگاه و داوران طرفین مساعی خویش را جهت ایجاد صلح و سازش بین زوجین و ترغیب آنها به ادامه زندگی مشترک معمول داشته اند؛ ولی این اقدمات م ؤثر واقع نگردیده و خواهان همچنان اصرار در طلاق دارد. لذا دادگاه با توجه به قاعده فقهی «الطلاق بید من أخذ بالساق»; و به استناد ماده 1113 قانون مدنی گواهی عدم امکان سازش بین زوجین مترافعین در این پرونده را صادر و اعلام می نماید. آنها می توانند به یکی از دفاتر رسمی ثبت طلاق مراجعه و پس از وقوع طلاق نسبت به ثبت رسمی آن اقدام نمایند. رعایت وجود شرأیط صحت اجرأی صیغه طلاق به عهده مجری صیغه طلاق خواهد بود. با توجه به اینکه اصرار در طلاق از سوی شوهر می باشد، طلاق رجعی می باشد و عده این طلاق از تاریخ وقوع، سه ماه است. بنابرأین زوج در ایام عده حق رجوع به همسرش را دارد و مکلف به انفاق در حق وی می باشد و حق اخراج او از مسکن مشترک را ندارد.
در مورد مسائل مالی فی مابین، دادگاه بنا به تجویز ماده واحده قانون اصلاح مقررات طلاق به شرح ذیل تصمیم می گیرد: زوج مکلف است قبل از اجرأی صیغه مهریه زوجه را به نرخ روز تأدیه و مبلغ 000/000/183 ریال به عنوان اجرت المثل سنوات زندگی مشترک و ماهیانه مبلغ 000/4300 ریال به عنوان نفقه ایام به زوجه پرداخت نماید. فرزندان مشترک از سن حضانت خارج می باشند. رأی صادره حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 274 دادگاه عمومی خانواده تهران ـ ترکی