متن رأی
شاکی طی دادخواست تقدیمی اظهار داشته: در تاریخ 28/12/87 به استناد قانون بازنشستگی پیش از موعد کارکنان دولت مصوب 5/6/86 مجلس شورأی اسلامی و آیین نامه اجرأیی آن و مواد 5، 6 و 7 قانون مدیریت خدمات کشوری و تبصره ذیل ماده 6 آن بازنشسته گردیده و بابت سنوات ارفاقی بر اساس آخرین حقوق و مزایای مشمول کسور بازنشستگی، ما به التفاوت آن به حساب صندوق تأمین اجتماعی پرداخت گردیده است و با اینکه ماده 77 قانون تأمین اجتماعی مقرر داشته بازنشستگی برابر میانگین 24 ماه آخر خدمت محاسبه گردد، سازمان از اقدام در این جهت خودداری می نماید، بنابرأین تقاضای صدور حکم وفق خواسته را دارد؛ و متقابلاً مدیر کل تأمین اجتماعی استان خراسان رضوی پاسخ داده: نامبرده لغایت 27/12/87 اشتغال به کار داشته و مستمری مشارالیه با توجه به مفاد تبصره ذیل ماده 77 قانون تأمین اجتماعی ظرف دو سال قبل از تاریخ مذکور مبنای محاسبه قرار گرفته و در صورتی که محاسبه مستمری بر اساس میانگین سال های 29ـ 30 سنوات نامبرده صورت گیرد، در واقع آخرین حقوق و مزایای مشمول کسر حق بیمه مبنای تعیین میزان مستمری قرار خواهد گرفت؛
در حالی که هدف مقنن، 24 ماه سوابق اصلی پرداخت حق بیمه بوده است، بنابرأین تقاضای رد شکایت شاکی را دارد که با عنایت به محتویات پرونده و مندرجات سابقه پیوست، نظر به اینکه برگ های ارسالی به واحد درآمد و فرم خلاصه وضعیت پرونده، حکایت از محاسبه مابه التفاوت حق بیمه نسبت به سنوات ارفاقی تا 30 سال را دارد و اخذ ما به التفاوت نسبت به سنوات ارفاقی ایجاب می نماید ایام مرقوم نیز در محاسبه دو سال آخر حقوق و مزایای بازنشستگی لحاظ گردد و هر چند سازمان اعلام کرده خواسته اجابت شده، لیکن مستندی در این مورد ارائه نکرده است، بنابرأین شکایت طرح شده، وارد تشخیص گردیده و به استناد مقررات ذکر شده و مواد 7 و14 قانون دیوان عدالت اداری رأی به ورود شکایت صادر و اعلام می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 17 دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه رحیمی ـ روحی