متن رأی
در خصوص دادخواست آقای م. ح.
وکیل دادگستری به وکالت از آقای ع. ح. فرزند ح. به طرفیت خانم ل. ل. فرزند ج.
به خواسته تخلیه و تحویل عین مستأجره موضوع اجاره نامه رسمی شماره 12137-1/4/48 دفترخانه 279 تهران به لحاظ انقضاء مدت اجاره و مطالبه ی هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل به استناد فتوکپی مصدق سند مالکیت و اجاره نامه رسمی شماره 12137-1/4 /48 دفترخانه 279 تهران به شرح دادخواست تقدیمی با این توضیح که مورث خوانده به موجب اجاره نامه مورد استناد ملک متنازعٌ فیه را برأی شغل پزشکی اجاره نموده علیرغم انقضای مدت اجاره و مستثنی [بودن مطب پزشکان از رأی] وحدت رویه شماره 576-14/7/71 دیوانعالی کشور از شمول قانون روابط موجر و مستأجر56 از تخلیه و تحویل آن خودداری می نماید با عنایت به مراتب فوق و مستندات ابرازی و وحدت رویه شماره 576-14/7/71 دیوان عالی کشور و احراز مالکیت رسمی خواهان به موجب پاسخ استعلام ثبتی واصله از اداره ثبت اسناد و املاک جنوب تهران به شماره 23144-20/6/91 و دفاع غیر موجّه وکیل خوانده صرف نظر از اینکه در اجاره نامه مورد استناد مورد اجاره برأی شغل پزشکی اجاره داده شده نه درمانگاه و از طرفی [اگر] به فرض اراده باطنی طرفین جهت شغل درمانگاه نیز باشد و در درمانگاه نیز خدمات پزشکی ارائه می شود و کسب اعتبار برأی شغل آن به لحاظ موقعیت ملک نمی باشد بلکه به.
. . خدمات پزشکی که در آن ارائه می شود بستگی دارد و فلسفه صدور وحدت رویه مورد استناد نیز به همین لحاظ بوده است لذا به نظر دادگاه قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1356 بین طرفین حاکم نمی باشد و قانون حاکم قانون مدنی و عمومات آن بوده دادگاه دعوی خواهان را وارد و مقرون به صحت تشخیص داده مستنداً به وحدت رویه شماره 576- 14/7/71 هیأت عمومی دیوانعالی کشور و ماده 494 قانون مدنی و ماده 519 قانون آیین دادرسی مدنی خوانده را به تخلیه عین مستأجره موضوع اجاره نامه مورد استناد و از حیث تسبیب به پرداخت یک میلیون و پنج هزار ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوحاله وکیل مطابق تعرفه در حق خواهان محکوم می نماید رأی صادره حضوری ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر اســـــتان تهران می باشد. رئیس شعبه 176 دادگاه عمومی حقوقی تهران- حبیبی