متن رأی
در خصوص دادخواست تقدیمی خانم الف. الف. فرزند ع. با وکالت آقای ع. د. به طرفیت آقای م. ج. فرزند م. به خواسته مطالبه مبلغ 260. 000.
000 ریال به عنوان اصل خواسته با احتساب هزینه های دادرسی و تأخیر تأدیه با این توضیح که وکیل خواهان در تشریح خواسته خود مفاداً اظهار داشته خوانده مطابق تصویر مصدق تعهد نامه مورخ 12/9/87 مبلغ موضوع خواسته را به موکل بدهکار و متعهد گردید در صورتی که بدهی خود را تا تاریخ 23/9/87 تأدیه ننماید به ازاء هر روز تأخیر 30% کل مبلغ بدهی را به عنوان وجه التزام تأخیر در پرداخت بپردازد لذا با توجه به عدم پرداخت بدهی محکومیت ایشان وفق خواسته با احتساب وجه التزام مورد تقاضاست خوانده با حضور در جلسه رسیدگی مورخ 2/9/90 در دفاع مفاداً اظهار داشته بنده خواسته خواهان را قبول ندارم و امضاء منتسب به بنده در ذیل سند ابرازی خواهان جعلی می باشد که دادگاه جهت احراز واقع قرار ارجاع امر به کارشناس صادر، لیکن خوانده علیرغم ابلاغ واقعی اخطاریه و انقضاء مهلت قانونی نسبت به پرداخت دستمزد علی الحساب کارشناس اقدامی ننموده است که با این وصف کارشناسی از عداد دلایل خوانده خارج و اعتراض مذکور مردود اعلام می گردد.
مع الوصف دادگاه با ملاحظه دادخواست تقدیمی وکیل خواهان و ضمایم پیوست آن خصوصاً تصویر مصدق تعهد نامه ابرازی و دفاعیات بلاوجه خوانده و اینکه هرگاه دین یا تعهدی بر عهده کسی ثابت شود اصل بر بقای آن است مگر آنکه خلاف آن ثابت شود که در مانحن فیه دلیل خلافی ارائه نشده و بر بقای دین استصحاب می شود دعوای خواهان را نسبت به اصل خواسته مقرون به صحت و ثابت تشخیص و مستنداً به مواد 198، 519 و 522 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ دویست و شصت میلیون ریال بابت اصل دین و پرداخت مبلغ پنج میلیون و دویست هزار ریال بابت هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل مطابق تعرفه و خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست (20/6/90) که کاشف از مطالبه دین می باشد لغایت اجرأی دادنامه وفق شاخص تورم بانک مرکزی در حق خواهان صادر و اعلام می نماید و خواسته خواهان را در خصوص مطالبه 30% خسارت تأخیر تأدیه از کل دین به ازاء هر روز با عنایت به اینکه دادگاه موضوع را ربوی دانسته و از شمول مقررات ماده 221 قانون مدنی خارج می داند و در مانحن فیه خواهان صرفاً می تواند از مقررات ماده 522 قانون آیین دادرسی مارالذکر استفاده که موضوع حکم قرار گرفته است ثابت ندانسته و مستنداً به ماده 197 قانون اخیرالذکر حکم به بی حقی خواهان صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری محسوب ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران می باشد.
دادرس شعبه 123 دادگاه عمومی حقوقی تهران - عباسی