متن رأی
نظر به اینکه برابر مواد 17، 13و 18 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 مقرر شده است دولت در امور تصدی های اجتماعی، فرهنگی و خدماتی با استفاده از شیوه های مشخص شده از طریق توسعه بخش تعاونی و خصوصی و نهادها و موسسات عمومی غیر دولتی اقدام و بر اساس فعالیت مشخص، حجم کار معین و. . .
بخشی از خدمات خود را تأمین نمایند و دستگاه های اجرأیی هیچ گونه تعهد و یا استخدامی در قبال این افراد ندارند و برابر تبصره ماده 32 قانون مذکور هم دستگاه های اجرأیی مجازند در شرأیط خاص با تأیید سازمان (معاونت توسعه) تا 10% پست سازمانی مصوب بدون تعهد استخدامی و در سقف اعتبارات، افرادی را به صورت ساعتی یا کار معین برأی حداکثر یک سال به کار گیرند که طبق ماده 6 قانون مدیریت (پست سازمانی عبارت است از جایگاهی که در ساختار سازمانی دستگاه های اجرأیی برأی انجام وظایف و مسئولیت های مشخص (ثابت و موقت) پیشبینی و برأی تصدی یک کارمند در نظر گرفته می شود) و دوره پیش دبستانی جزو دوره های تحصیلی آموزش و پرورش نبوده و پست سازمانی برأی آن در ساختار وزارت آموزش و پرورش تعریف نشده است تا شاکی در اجرأی تبصره ماده 32 قانون مدیریت در حدود 10% پست های مصوب در سقف اعتبارات با قرارداد کار معین برأی حداکثر یک سال به کارگیری شود، ضمن اینکه تصویب نامه های شماره 213471/ت 7643-90/11/1 و107441/ت44444 -91/5/28 هیأت وزیران در مورد الزام دستگاه های اجرأیی به فسخ قراردادهای شرکت و انعقاد قرارداد کار معین مطابق نظریه شماره 15074هـ /ب 91/3/31 و67794هـ /ب -91/11/9 هیأت تطبیق مجلس توسط ریاست محترم مجلس خلاف قانون اعلام گردیده است و شاکی هم بر اساس قرارداد شرکتی با آموزش و پرورش همکاری نداشته و فاقد ابلاغ از مقام صلاحیت دار است و به کارگیری نیرو توسط انجمن اولیا و مربیان یا مدیر مدرسه تکلیفی برأی وی ایجاد نمی کند.
علیهذا با مراتب مذکور و مدارک موجود ایراد تجدیدنظرخواه را وارد تشخیص داده و مستنداً به مواد 65 و 71 قانون تشکیلات مصوب 92 با نقض دادنامه شماره 3267- شعبه نهم بدوی با غیر موجه بودن خواسته حکم به رد شکایت شاکی صادر می گردد. این رأی وفق ماده 3 قانون مذکور قطعی است. رئیس شعبه ششم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری ـ مستشار شعبه مهدوی ـ جباری