متن رأی
در تاریخ 1/6/91 آقای م. ب. به وکالت از طرف خانم ز. م. به طرفیت آقای م. ن. دادخواستی به خواسته صدور گواهی امکان سازش جهت اجرأی صیغه طلاق به لحاظ محکومیت کیفری خوانده به تحمل ده سال حبس به جرم اعتیاد و مباشرت در حمل و نگهداری هروئین و مغایرت بزه ارتکابی خوانده با حیثیت خانوادگی زوجه و نیز عسر و حرج خواهان تقدیم نموده که در شعبه 255 دادگاه خانواده تهران ثبت و مورد رسیدگی قرار می گیرد، در جلسه اول دادرسی به تاریخ 26/6/91 خوانده حضور نیافته و لایحه ای تقدیم نکرده است، خواهان و وکیل وی حاضر شدند وکیل خواهان اظهار داشت خواسته به شرح دادخواست تقدیمی است موکله حاضر است دو عدد سکه از مهریه خود را در قبال طلاق به زوج بذل نماید. الباقی مهریه را در آینده مطالبه خواهد کرد و جهیزیه و نفقه معوقه و سایر حقوق خود را در آینده مطالبه خواهد نمود، حضانت طفل مشترک را به زوج واگذار می کند و حق ملاقات نسبت به طفل برأی زوجه محفوظ باشد، سپس دادگاه قرار ارجاع امر به داوری صادر و زوجه را جهت آزمایش بارداری به پزشکی قانونی معرفی و سوابق کیفری خوانده را از اداره تشخیص هویت استعلام نموده است. در این اثنا آقای ع. ر.
وکیل پایه یک دادگستری با تقدیم وکالت نامه از جانب زوج اعلام وکالت کرده و دادگاه به درخواست زوجه برأی ایشان داور منصوب و وکیل زوج هم داور موکل خود را معرفی نموده و داوران زوجین هر یک نظریه کتبی خود دال بر عدم سازش طرفین را اعلام و ارائه داده اند.
وکیل خوانده طی لایحه تقدیمی مورخ 9/8/91 دفاعاً اعلام داشته که موکل همسر خود را دوست دارد و از وی دارأی دو فرزند می باشد و کوچکترین کمبودی در زندگی نداشته اند و موکل هـرگز معتاد نبوده و به کار خرید و فروش مواد مخدر اشتغال نداشته و به اتفاق خواهان در حال تشریف به مکه معظمه جهت زیارت بوده اند که در حین بازرسی از کیف وی، مقادیری هروئین کشف گردیده و موکل از این موضوع اطلاعی نداشته و نمی داند چه کسی این توطئه را برأی وی کرده است و در جریان بازجویی هرگز اتهام حمل هروئین را قبول نکرده و معتاد هم تشخیص داده نشده است و چون مقامات محترم پی به بی گناهی وی برده اند نامبرده را به زندان جهت اجرأی حکم معرفی نکرده بلکه ایشان را به عنوان کارمند کانون اصلاح و تربیت به کار گرفته اند و هم اکنون به صورت کارمند در کانون اصلاح و تربیت در حال کار است. این اتفاق در سال 89 به وقوع پیوسته و خواهان بعد از آن قریب سه سال با موکل با همین وضعیت زندگی کرده و اخیراً منزل مشترک را ترک و به منزل پدری خود رفته است. مرکز تشخیص هویت پلیس آگاهی در پاسخ به استعلام دادگاه اعلام نموده که آقای م. ن.
دارأی سابقه می باشد و در فرم پیوست آن فقط به اتهام نامبرده به اعتیاد به مواد مخدر و حمل و نگهداری 26 گرم کراک که تحت قرار صادره از شعبه بازپرسی بوده اعلام گردیده و به میزان محکومیت ایشان هیچ اشاره ای نشده است. سرانجام دادگاه به موجب دادنامه شماره 1414 ـ 6/9/91 پس از ذکر مقدمه ای از چگونگی اقامه دعوی و توضیحات وکیل خواهان و مدافعات وکیل خوانده با توجه به محتویات پرونده و رسیدگی به عمل آمده و ملاحظه نظریه داوران و عدم توفیق آنان در رفع اختلاف فی مابین خواسته خواهان را با دلایل ابرازی مقرون به صحت تشخیص و مستنداً به ماده 1119 و 1129 و 1130 و 1133 و 1146 قانون مدنی و ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق، گواهی عدم امکان سازش بین زوجین جهت اجرأی صیغه طلاق خلع در یکی از دفاتر رسمی طلاق صادر و اعلام نموده است. پس از ابلاغ رأی صادره وکیل زوج نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشـریفات قانونی شعبه 60 دادگاه تجـدیدنظر استان تهران به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 1888 ـ 91 مورخ 29/11/91 اعتراض تجدیدنظرخواه را غیر موجه تشخیص و ضمن رد آن دادنامه تجدیدنظر خواسته را تأیید نموده است.
دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 22/12/91 به وکیل زوج ابلاغ شد و زوج شخصاً در تاریخ 28/12/91 با تقدیم دادخواست نسبت به آن فرجامخواهی نموده که پس از انجام و وصـول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. دادخواست فرجامی به هنگام شور قرائت می گردد.