متن رأی
در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س. و. به طرفیت 1 ـ آقای س. م. 2 ـ خانم م. ر. 3 ـ غ. د. نسبت به دادنامه شماره 890928 مورخ 14/10/89 صادره از شعبه 111 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت تجدیدنظرخواه به پرداخت مبلغ یک صد میلیون ریال بابت ودیعه اجاره و خسارت تأخیر تأدیه و خسارات دادرسی در حق تجدیدنظرخوانده ردیف اول صادر و دعوی جلب ثالث تجدیدنظرخواندگان ردیف های دوم و سوم منجر به صدور قرار رد گردیده است. اکنون با بررسی محتویات پرونده و مداقه در اوراق آن اولاً: با توجه به این که دعوی مطالبه مبلغ ودیعه که از سوی آقای م. م. مطرح شده مستند به قرارداد اجاره مورخ 8/12/86 بوده که فی مابین وی و آقای س. و. منعقد شده و به موجب تبصره ذیل ماده 5 آن، مقرر شده که مستأجر حق رجوع به مبلغ ودیعه را تا تخلیه مورد اجاره و تسویه های متعلقه نخواهد داشت که در مانحن فیه مستأجر دلیلی بر تخلیه مورد اجاره و ارائه تسویه حساب های مربوطه ابراز نداشته است و مطابق آنچه که در مواد10و 219 قانون مدنی مقرر شده قراردادهای خصوصی فی مابین طرفین نافذ و لازم الاجراء است.
بنابرأین مطالبه وجه ودیعه منوط به انجام تعهد مستأجر است که با وصف عدم وجود دلیل بر تخلیه مورد اجاره و ارائه تسویه حساب های مربوط به آن صدور حکم بر استرداد مبلغ ودیعه فاقد محمل قانونی است. لذا دادگاه رأی تجدیدنظرخواسته را مخدوش و به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن، به استناد ماده 2 همان قانون قرار رد دعوی مذکور صادر و اعلام می گردد. ثانیاً: اعتراض نسبت به قرار رد دعوی جلب ثالث وارد نمی باشد. زیرا دعوی جلب ثالث مطابق مقررات قانونی طرح نگردیده و رأی تجدیدنظرخواسته در این قسمت صحیح و به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه محمدی ـ غنچه