نقش جهل حکمی در مسئولیت کیفری از نگاه اخلاق فضیلت

اخلاق فضیلت به عنوان یکی از نظریه‌های مهم اخلاقی در دهه‌های اخیر مورد توجه حقوقدانان کیفری نیز قرار گرفته است. این نظریه بر ویژگی‌های اخلاقی، نقش خوگیری و آموزش چرایی ارزش‌ها در فراگیری و ملکه شدن فضیلت‌ها و انگیزۀ فاعل از اعمال ارتکابی با ارجاع به منش او، تأکید دارد. این انگارۀ اخلاقی به این علت خوانشی متفاوت از جهل حکمی ارائه می‌دهد که افقی نوین برای کاوش مبناهای سرزنش‌پذیری و عدم سرزنش اعمال ناشی از جهل و اتخاذ رویکرد مناسب برای برخورد با فاعلان جاهل می‌گشاید. این مقاله با روش توصیفی- تحلیلی بر آن است تا چگونگی مواجهه با فاعلان جاهل را با در نظر گرفتن رذیلت‌های منشی بررسی کند و ملاکی برای نحوۀ مواجهۀ قانونگذار در برابر این دسته از کنش‌گران ارائه دهد. برابر آموزه‌های اخلاق فضیلت، اعمال ناشی از جهل حکمی، عمدی است. بنابراین جهل به قانون و کلیات اخلاقی، موجبی برای سرزنش خواهد بود؛ اما با چالش‌هایی مواجه است که مقاله به آنها خواهد پرداخت.