آثار حقوقی تحریم‌های بین‌المللی هوشمند در چارچوب قطعنامه‌های شورای امنیت با تأکید بر تدارکات در صنعت نفت ایران

با ارجاع پرونده هسته‌ای ایران از سوی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به شورای امنیت سازمان ملل متحد و با همسویی شورای اتحادیه اروپا، تحریم‌های بین‌المللی هوشمند، اجرایی شد و صنعت نفت، به‌ویژه تدارکات آن را هدف قرار داد. با عنایت به عدم بررسی آثار حقوقی تحریم‌ها بر تدارکات، تحقیق حاضر، «آثار حقوقی تحریم‌های بین‌المللی هوشمند در چارچوب قطعنامه‌های شورای امنیت را با تأکید بر تدارکات در صنعت نفت ایران از ژانویه 2006 تا ژوئن 2014» تشریح و تحلیل می‌کند. به‌طور‌ کلی، مجموعه تحریم‌های اعمال‌شده، محدودیت‌های شدید مالی و عدم امکان بهره‌گیری از خدمات مؤسسات مالی و اعتباری را در خصوص انعقاد و اجرای قراردادهای نفتی ایجاد کرده است. درنتیجه، محدودیت‌های اعمال‌شده به‌طور بالقوه، وضعیت قراردادهای تدارکات را با نظریه‌های هاردشیپ و فورس‌ماژور مواجه ساخته است.