تحلیل نظری حق بر علامت تجاری: حق انحصاری مطلق یا مقید؟

تعیین قلمرو حمایت از دارندة علامت از یک سو و پیش‌گیری از سوء‌استفاده‌های احتمالی از این حمایت قانونی از سوی دیگر با هدف برقراری موازنه‌ای معقول و عادلانه بین منافع سرمایه‌گذار و کارآفرین از یک طرف و منافع رقبا و عموم در بازار از طرف دیگر از مباحث چالش‌برانگیز حقوق علامت تجاری است. در این مقاله، ضمن تأکید بر لزوم تحدید این حق و ضرورت برقراری موازنه‌ای معقول بین منافع کارآفرین و اشخاص ثالث، کوشش شد با یک مطالعة تطبیقی همراه تحلیل رویة قضایی داخلی و خارجی نشان داده شود طراحی نظام محدودیت‌ها و استثنائات مناسب کارآمدترین سازوکار حقوقی برای نیل به این هدف است. نتایج این بررسی و تحلیل حکایت از آن دارد که در حقوق علایم تجاری با اصلی بنیادین، یعنی اصل استثناپذیری انحصار، ناشی از علامت، مواجهیم. به اقتضای این اصل بنیادین، اولاً حمایت قانون‌گذار جهت ایجاد کسب‌وکار و رونق آن توسط سرمایه‌گذار و کارآفرین است و ثانیاً این حمایت نباید بدون دلیل موجه مانع ایجاد کسب‌وکار توسط رقبای صاحب علامت شود.