صغار در معرض خطر در حقوق فرانسه: مددکاری ترتیبی

آیا در کنار"صغیر بزهکار" و " صغیر بزه دیده" برای " صغیر در معرض خطر" که نه بزهکار است و نه بزه دیده، جایگاهی وجود دارد؟ پاسخ در حقوق فرانسه، پیشاپیش مثبت است؛ زیرا این حقوق از دیر باز دارای یک سلسله مقررات است که شامل این گونه صغار نیز می شود. با این همه، مرزهای بین این دسته از صغار با دو دسته دیگر باریک است؛ زیرا از یک سو، طفل در معرض خطر، خود ممکن است بزه دیده تلقی شود و از سوی دیگر، اگر تصمیم به مداخله نسبت به وضعیت چنین طفلی گرفته می شود، به این دلیل است که بیم آن می رود که چنین طفلی ، به لحاظ تاثیر همسوی عوامل زیانبار بر شخص او بزهکار شود. به هر حال نظام حقوقی صغیر در معرض خطر نتیجه یک تحول قابل تبیین است. در این زمینه دو بینش متضاد در برابر یکدیگر قرار دارند؛ از یک طرف اراده دولت در اعمال نظارت ابتدا بر ولایت پدر و سپس امروزه بر چگونگی ولایت والدین بر فرزندان خود. در این صورت کودک در چهارچوب مصلحت دولت (حاکمیت) تربیت و بزرگ می‌شود ( شکل دولت اقتدارگرای فراگیر) و از طرف دیگر دغدغه اعطای اولویت به خانواده و صغیر که در این حالت دولت شکل لیبرال به خود می‌گیرد و در نتیجه هیچ گونه امکان مداخله ندارد. دغدغه دولت‌های مردم سالار غربی در واقع یافتن توازن بین این دو بینش است.