تحلیل حقوقی مادة 24 قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعة کشور: ادارة گروه اقتصادی با منافع مشترک

از سال 1395 مادة 24 قانون احکام دائمی برنامه‌های توسعة کشور و قبل از آن مادة 107 قانون برنامة پنجم توسعه منشأ شناسایی نهاد گروه اقتصادی با منافع مشترک در نظام حقوقی کشور ایران محسوب می‌شود. نهاد یادشده که بر اساس مادة مورد اشاره از جمله مشارکت‌های فاقد شخصیت حقوقی محسوب می‌شود دارای قواعدی برای تشکیل، اداره، انحلال، و تصفیه است. در این نوشتار، پس از بررسی تاریخچة قانون‌گذاری این نهاد در کشور و مقایسة آن با سایر مفاهیم مشابه، با روش توصیفی‌ـ تحلیلی، مقررات مادة یادشده صرفاً از جهت اداره و ساختار مدیریت آن و بر اساس مبانی فقهی و قواعد حقوقی تحلیل شده و ابعاد مختلف آن‌ـ از جمله مجمع اعضا و قواعد آن، مدیریت گروه و موضوعات مربوطه، سود و زیان حاصل از فعالیت و نحوة تقسیم آن‌ـ تبیین و سعی شده نواقص و ابهامات مادة یادشده با تحلیل‌های منطقی بر اساس مقررات عقد شرکت موضوع قانون مدنی و قواعد عمومی جبران شود. همچنین، در هر قسمت و حسب مورد به مقررات آیین‌نامة جامعة اروپا در خصوص گروه اقتصادی با منافع مشترک اروپایی و قانون تجارت فرانسه نیز اشاره شده و مقایسه صورت گرفته است.