وضعیت حقوقی آوارگان داخلی در حقوق بین الملل

از جمله چالش‌های عصر معاصر، جمعیت انبوه آوارگان داخلی است که به عللی همچون مخاصمات مسلحانه، خشونت‌های گسترش‌یافته، نقض‌های حقوق بشر، بلایای طبیعی و انسانی و یا اجرایی شدن برنامه‌های زیرساختاری و توسعه‌ای، به ناچار از خانه و کاشانه خود آواره گشته و به دنبال سرپناهی امن در داخل سرزمین خود بر آمده‌اند. در حالی که عبور پناهندگان از مرزهای بین‌المللی، آنها را از وضعیت حقوقی ویژه‌ای در حقوق بین‌الملل بهره‌مند می‌نماید، باقی ماندن آوارگان داخلی در مرزهای داخلی، برخورداری آنان را از وضعیت حقوقی مشابه با پناهندگان با تردید مواجه می‌سازد. مقاله حاضر با مداقه در جایگاه حقوقی آوارگان داخلی در حقوق بین‌الملل به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که این گروه از چه وضعیتی در نظام حقوق بین‌الملل برخوردارند. بررسی رویکردهای مختلف در این زمینه و واکاوی تعریف این گروه در پرتو اصول راهنمای آوارگی داخلی سازمان ملل، نشان می‌دهد که در حال حاضر آنها از یک وضعیت حقوقی خاص در حقوق بین‌الملل برخوردار نبوده و افزایش تعداد آنها گواهی بر خلاء‌ها و چالش‌های حمایتی عمده‌ای است که باید در جهت رفع آن برآمد.