نظریه نجات در حقوق آمریکا و تحلیل مبانی آن در حقوق ایران

نظریه نجات در حقوق آمریکا، محور بحث در خصوص مسؤولیت ­مدنی مسببان ایجاد خطر در مقابل یاری­رسانان نوع­دوست است. مراد از آن این است که یاری­رسانی که در حین امدادرسانی آسیب صدمه دیده، حق دریافت خسارت از شخصی را دارد که اعمال زیان­آور و مقصرانه وی، منجر به نیاز به آن عملیات نجات شده، حتی اگر تلاش برای نجات ناموفق و بی­سرانجام باشد؛ زیرا آسیب وارده بر امدادگر نتیجه قابل پیش­بینی تقصیر است. در حقوق ایران نیز علی­رغم عدم تصریح به این نظریه، نتیجه تحلیل عمومات مسؤولیت­مدنی در قالب نهاد تسبیب هم­سو با حقوق آمریکاست و خسارات وارد بر یاری­رسان قابل مطالبه از مسبب ایجاد خطر خواهد بود.