قرارداد‌های دولتی در حقوق ایران: بررسی شاخص‌‌ها

قرارداد دولتی یا اداری به معنای خاص، وسیله مؤثر اداره و بهره‌برداری از منابع عمومی، مدیریت خدمات عمومی و تأمین رفاه اجتماعی، از طریق واگذاری امور به مردم و مبتنی بر رضایت ومشارکت آنان است. هدف این تحقیق این است که بدانیم در نظام حقوقی ما، چه شاخص‌‌هایی برای قرارداد اداری وجود دارد و چگونه می‌توان آنها را شناسایی نمود. براین مبنا باید به این پرسش‌ها پاسخ دهیم که آیا قرارداد‌های دولتی به معنای خاص در حقوق ایران تعریف و شناخته شده است؟ کدام معیار‌ها وملاک‌‌ها را برای شناخت این قرارداد‌ها در حقوق ایران، می‌توان پذیرفت؟ در منابع حقوق ایران (قوانین، مقررات، مصوبات، و رویه قضایی) این قرارداد‌ها به صورت مشخص و متمایز از سایر معاملات و قرارداد‌های دولت، به رسمیت شناخته نمی‌شود و نیازمند تعریف دقیق و تعیین ضوابط حقوقی است. در این تحقیق، ابتدا قرارداد دولتی تبیین و تعریف گردیده و سپس به تاریخچه، اهمیت وکاربرد آن اشاره می‌شود و آنگاه شاخص‌‌های قرارداد دولتی در ایران بحث می‌شود.