توافقات کنترل در قراردادهای سرمایه‌گذاری خطرپذیر

سرمایه‌گذاری خطرپذیر از مهمترین و تاثیرگذارترین ابزارهای تامین مالی کسب وکارهای نوپا است. در این نوع از سرمایه‌گذاری، ‌سرمایه‌‌گذاران در طول رابطه میان مدت یا بلند مدت خود با شرکت‌ها‌ی کارآفرین ضمن تامین مالی و ارائه حمایت‌های مدیریتی به این نوع از کسب‌و‌کارها در زمانی که منافعشان تامین گردد به طرق مختلف این رابطه سرمایه‌گذاری را پایان داده و از شرکت کارآفرین خارج می‌گردند. آن‌ها برای حفظ سرمایه و اطمینان از کسب سود در زمان خروج از سرمایه‌گذاری درصدد دستیابی به کنترل و تاثیرگذاری در تصمیمات شرکت هستند. با توجه به آنکه عموماً میزان سرمایه‌گذاری سرمایه‌گذاران خطرپذیر کمتر از 50 درصد ارزش شرکت کارآفرین است، مهمترین ابزار دستیابی به این فرصت، توافق بر تعیین هیئت مدیره و شروط حمایتی مندرج در قراردادهای سرمایه‌گذاری است که در این نوشته مورد بررسی قرار گرفته‌اند. با ارائه تفاسیری از مواد قانونی حاکم بر شرکتهای سهامی چنین نتیجه گرفته ‌می‌شود که امکان اعمال این توافقات، مطابق با آنچه در صنعت سرمایه‌گذاری خطرپذیر در عرصه جهانی متعارف است، در کشور ایران نیز وجود دارد.