سیر تحولات موازین سازمان بین‌المللی کار در قبال کار در شب

در اثر تحولات ناشی از انقلاب صنعتی و به اقتضای شرایط، کار در طول شبانه‌روز تبدیل به جزئی از زندگی افراد شد. باتوجه‌به آثار مخرب انجام کار در شب بر سلامت کارگران و به‌خصوص آسیب‌پذیرترین آنها یعنی زنان و کودکان، موضوع کار در شب از زمان تأسیس سازمان بین‌المللی کار، در کانون توجه قرار گرفت و سازمان کوشید با تصویب اسناد متعدد و تعیین برخی بایدها و نبایدها به رویکرد حمایتی خود از کارگران، درزمینة انجام کار در شب نیز جامة عمل بپوشاند. مقالة حاضر، چگونگی حمایت از کارگران درمقابل آسیب‌های ناشی از کار شب در موازین بین‌المللی کار را در مقاطع گوناگون موردبررسی قرار می‌دهد. نتایج این بررسی نشان می‌دهد که سازمان، با اتخاذ رویکردهایی نسبتاً متفاوت در گذر زمان کوشیده اصل حفاظت از این کارگران را تضمین کند و درنهایت با تدوین سندی عام‌الشمول با وضع مجموعه‌ای از حداقل استانداردها در پی این هدف بوده است.