مقاله پژوهشی
تحولات دستور موقت دیوان بینالمللی دادگستری: از احتیاط تا حمایت، پرونده گامبیا علیه میانمار سال 2020
کلیدواژهها
چکیده
دیوان بینالمللی دادگستری، نهاد حلوفصل اختلافات میان دولتها، در راستای وظیفه خود در شرایطی خاص بنا به درخواست هر طرف اقدام به صدور دستور موقت مینماید. دیوان نیز به تبع اهمیت حقوق بشر در نزد افکار عمومی و جامعه جهانی، در راستای ایفای وظیفه خود به تأسی از منشور ملل متحد، در جهت اعمال حقوق بینالملل و نیل به اهداف منشور، در موارد ضروری دستوراتی را صادر میکند. صدور دستور و تعیین اقدامات موقت بر اساس معیارهای فوریت، ضرورت، خسارت غیرقابل جبران و صلاحیت اجمالی دیوان صورت میگیرد. پرسش اصلی مقامه حاضر آن است که دیوان در صدور دستور موقت در قضیه اعمال کنوانسیون منع و مجازات نسلزدایی (گامبیا علیه میانمار) در تاریخ 23 ژانویه 2020 با چه نوآوریهایی صلاحیت خود را احراز کرده و چه تحولی در نوع تعهدات ناشی از دستورات موقت ناظر بر حقوق بشر ایجاد کرده است؟ دیوان با توسعه صلاحیت خود اهتمام بیشتری به موضوعات حقوق بشری ورزیده و به توسعه انسانمحور شدن حقوق بینالملل کمک کرده است. با بررسی دستور موقت دیوان در این پرونده ملاحظه میشود که رویکرد دیوان در صدور دستور موقت در قلمرو حقوق بشر از جنبه احتیاطی به جنبه حمایتی تغییریافته است.