کاربرد تسلیحاتی موشک‌های بالستیک از منظر حقوق بین‌الملل بشردوستانه

از زمان شلیک اولین موشک بالستیک در جهان، ماهیت جنگ برای همیشه تغییر پیدا کرد و تطورات عمیقی را در عرصه‌های نظامی و سیاسی در دنیا رقم زد. موشک‌های بالستیک، این امکان را برای یک ملت فراهم می‌کرد تا از میدان نبرد دور شوند و با مصونیت نسبیِ به­دست آمده، به عمق قلمرو دشمن حمله، و خسارات سنگینی را وارد کنند. وجه ممیز شاخص موشک بالستیک، توانایی در حمل کلاهک‌های سنگین هسته‌ای به وزن 40 مگاتن است که در کنار برد 12000 کیلومتری آن، سبب افزایش نگرانی قدرت‌های بین‌المللی شده است. به همین منظور، آنان در فقدان ملاحظات قواعد بین‌المللی خاص، اقدام به تصمیم‌گیری‌های سیاسی و انحصاری راجع به مشروعیت یا عدم مشروعیت کاربرد این سلاح کرده‌اند. آنچه در این تحقیق از نظر گذرانده می‌شود، پاسخ به چگونگی وضعیت حقوقی موشک‌های بالستیک در حقوق بین‌الملل بشردوستانه است. یافته‌های تحقیق مبیّن آن است که علی‌رغم ماهیت قانونی موشک بالستیک، ارزیابی مشروعیت یا عدم مشروعیت کاربرد این جنگ‌افزار، منوط به بررسی داده‌های تجربی ناشی از هر رزمایش موشکی است که بدین موازات، نتیجه‌گیری کلی در خصوص وضعیت قانونی موشک بالستیک حاصل نمی‌شود مگر آنکه در هر مورد، داده‌های تجربی موشک پرتابی مورد مداقه قرار گیرد.