نگاهی به نوآوری‌های معاهدة حمایت از اجراهای دیداری‌ـ شنیداری پکن 2012

حمایت از اجراکنندگان، نظیر بازیگران و اجراکنندگان آثار فولکلوریک، از موضوعات نسبتاً نوپیدا در قوانین داخلی و بین‌المللی است. گرچه کنوانسیون 1961 رم و معاهدة حقوق مرتبط 1996 مقرراتی را دربارة حقوق این دسته از اشخاص وضع کرده‌اند، در خصوص اجراکنندگان آثار دیداری‌ـ شنیداری حمایت حقوقی با محدودیت‌هایی مواجه است. با این حال، در سال 2012 وایپو توانست با تصویب معاهدة پکن به یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های خود در زمینة حمایت بین‌المللی و داخلی از اجراکنندگان آثار دیداری‌ـ شنیداری نائل شود. این معاهده حقوق انحصاری مادی اجراکنندگان را در اجراهای ضبط‌‌شده و ضبط‌‌نشده مورد شناسایی قرار می‌دهد و از حقوق معنوی اجراها و اجراکنندگان نیز حمایت می‌کند؛ افزون بر این، با پیش‌بینی اصل رفتار ملی در معاهده، اجراکنندگان کشورهای مختلف از حمایت مشابه در کشورهای عضو بهره‌مند می‌شوند. معاهده به کشورها اجازه می‌دهد در صورت تمایل در قوانین ملی خود فرض انتقال حقوق مادی از اجراکننده به تولیدکننده را بیان کنند و با پیش‌بینی الزامات مربوط به تدابیر فنی حمایت و حقوق مدیریت اطلاعات حقوق اجراکنندگان را در فضای مجازی تضمین می‌کند. پژوهش جاری با روش تحلیلی‌ـ توصیفی، ضمن توصیف دقیق معاهدة اشاره‌شده، درصدد بیان نوآوری و ابتکارات این معاهده است.