پیشگیری از جرایم خشن در جوامع عشیره‌ای؛ چالش‌ها و راهکارها

ویژگی‌های منحصربه‌فرد فرهنگی و ساختار پیچیده جوامع عشایری ایران، منجر به ایجاد شرایطی شده است که اجرای سیاست‌های پیشگیرانه در رابطه با جرایم خشن را با چالش‌های اساسی مواجه نموده است. برخی ارزش‌های سنتی و فرهنگی مروج خشونت، ساختارهای قدرت محلیِ متعارض با نظام قانونی حل اختلاف و عدم آشنایی افراد محلی با حقوق و تکالیف قانونی را به‌عنوان نمونه‌هایی از این چالش‌ها می‌توان برشمرد. ویژگی‌های مورد اشاره موجب می‌شود که تدابیر و سیاست‌های کلان پیشگیری در جوامع محلی، عملکرد و نتایج مطلوبی در پی نداشته باشند. این پژوهش با روش توصیفی ـ تحلیلی در پی تبیین چگونگی تأثیر چالش‌های موجود بر شکل‌گیری تعارض میان ارزش‌های سنتی جوامع عشایری و نظام حقوقی رسمی کشور و درصدد تبیین آن است که این تعارض‌ها چگونه موجب گرایش افراد به شیوه‌های محلی و غیررسمی حل‌وفصل اختلافات ـ که در بسیاری موارد خصیصه‌ای خشونت‌آمیز دارند ـ می‌شود. درنهایت سعی می‌گردد ابتدا چالش‌های پیشگیری در بستر جامعه عشایری واکاوی و تبیین و در وهله بعد با تحلیل شقوق پیشگیری غیرکیفری، راه‌حل‌های عملی و قابل اجرا برای رفع چالش‌های مذکور تجویز و پیشنهاد گردد.