گفتمان سیاست جنایی در قانون کنت

سیاست جنایی یکی از مهم‌‌ترین شاخه‌‌های علوم جنایی است که در گذر زمان مفهومی کامل و جامع‌‌تر نسبت به قبل، از آن ارائه شده است. سیاست جنایی هر کشوری را باید در چرخه جنایی آن جست‌وجو نمود که ناظر بر سه مرحله ارزش‌گذاری تقنینی، تعدی به ارزش‌ها و در مرحله آخر واکنش جامعه در قبال ناقضان قوانین کیفری است. هدف این مقاله، تبیین راهبردهای سیاست‌گذاری در گفتمان قانون کنت بر اساس مطالعات سیاست جنایی امروزی است. مقاله حاضر بر اساس روش توصیفی و تحلیلی و با مرور کتابچه قانون کنت، بر پایه منابع کتابخانه‌ای نگاشته شده است. نتایج ملاحظه مقام‌ها و ابزارهای سیاست‌گذاری در مواد 58 گانه این قانون‌نامه حاکی از این است که پلیس نقشی تمام عیار و سرکوبگرانه داشته است؛ چرا که سیاست جنایی آن قانون‌نامه برگرفته از نظام حقوقی رومی ـ ژرمنی بوده و لذا به مثابه آیین دادرسی کیفری امروزی که تمام اعمال و فعالیت‌‌های پلیس زیر نظر مقام قضایی است، اختیارات پلیس محدود نبوده است. بر اساس یافته‌های این تحقیق، راهبردهای پیشگیرانه و حمایتی در گفتمان سیاست جنایی کنت به ندرت مطرح بوده و تدابیر سرکوبگرانه در اندیشه وی جایگاه مهمی داشته است. پرواضح است که حکومت وقت هم پادشاهی بوده و کل نظارت‌ها به طور مستقل با شخص پادشاه بوده است.