خودتنظیمی زیست‌محیطی شرکت‌ها در صنعت نفت و گاز

گرایش صنایع آلاینده به خودتنظیمی زیست‌محیطی، به منزلة یک ابزار نوین و داوطلبانة قاعده‌گذاری، امروزه با عدم کارایی مقررات رسمی دولتی و نقاط ضعف آن در بهبود وضعیت محیط زیست افزایش یافته است و صنعت نفت و گاز نیز از این امر مستثنا نیست. هدف از این پژوهش تبیین خودتنظیمی زیست‌محیطی شرکت‌های نفتی به منزلة یکی از انواع خودتنظیمی زیست‌محیطی و بررسی ابزارهایی است که شرکت‌ها به صورت کاملاً مستقل یا با همکاری دولت‌ها سعی در قاعده‌مندسازی فعالیت‌های خود از منظر زیست‌محیطی دارند. همچنین اقداماتی که نهادهای بین‌المللی حرفه‌ای و عمومی، دولت‌ها، و سایر ذی‌نفعان در حمایت و هدایت شرکت‌ها انجام می‌دهند بیان می‌شود. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که شرکت‌های نفتی در صورت پذیرش مسئولیت و استفاده از ابزارهای خودتنظیمی و همچنین داشتن ناظری مانند انجمن‌های صنعتی، که فعالیت‌های شرکت را مطابق با قواعد تهیه‌شده ارزیابی کند، می‌تواند باعث بهبود وضعیت محیط زیست و صنعت نفت شود.