ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی در آیین نظریه تعدیل پول

این جستار تحلیلی بر ماده 522 قانون آئین دادرسی مدنی با رویکردی بر پیشینه موضوع در قوانین و آموزه های حقوقی است.در آغاز خسارت تاخیر تادیه در قانون مدنی و به ویژه قانون آیین دادرسی مدنی سابق تشریح شده است و سپس ماده 522 قانون آیین دادرسی مدنی جدید در پرتو نظریه های فقهی و حقوقی تحلیل گشته و بر این نکته تاکید رفته است که ماده 522 همان خسارت تاخیر تادیه در قوانین پیشین نیست و تاسیس حقوقی نوبنیادی متاثر از گفتمان حقوقی جدید است که در این نوشتار از آن به تعدیل پول نام برده شده است.تعدیل پول به فرجام گذار از ایستار اصالت بخشیدن به مبلغ اسمی اسکناس است که در برخی کشورها از جمله فرانسه درباره آن قاعده گذاری شده است اما نکته پراهمیت آن است که چه در مرحله بنیانگذاری این نهاد و چه در تدوین آموزه های حقوقی که لاجرم به ایجاد یک رویه در دادگاه ها می انجامد،برداشت های ناصوابی هست که می باید برای برطرف ساختن آن کوشش کرد و چشم اندازهای جدیدی هست که می باید برای نزدیکی به عدالت قضائی آن ها را گسترش داد که در این مقاله به بخش کوچکی از آن پرداخته شده است.