مقاله پژوهشی
تعامل رویکرد تفسیری اساسنامۀ رم با کنوانسیون وین حقوق معاهدات: مطالعۀ موردی تصمیم دیوان کیفری بینالمللی در وضعیت بنگلادش/میانمار
کلیدواژهها
چکیده
این مسئله که در سال ۱۹۶۹ کنوانسیون وین حقوق معاهدات قاعده و وسایل تکمیلی تفسیر را مدون کرد، مانع از این نشد که مذاکرهکنندگان اساسنامۀ رم به همان رویکردها بسنده کنند. به عکس، اساسنامۀ رم خود بهطور خاص در مادۀ ۲۲(۲) دربرگیرندة حداقل دو رویکرد تفسیری بهخصوص است، یک: تفسیر مضیق جنایات تحت صلاحیت دیوان کیفری بینالمللی؛ و دو: تفسیر به نفع متهم در هنگام شک. نگارندگان معتقدند که علیالاصول رویکردهای مدونشدة تفسیری در کنوانسیون وین حقوق معاهدات ۱۹۶۹ با رویکردهای تفسیری انعکاسدادهشده در اساسنامۀ رم تعارض ندارند. به هنگام تقابل میان این دو رویکرد راهکاری میانی توسط نگارندگان در این خصوص مورد اشاره قرار گرفته است. در این زمینه و در راستای تبیین بیشتر بحث، یکی از رویههای دیوان کیفری بینالمللی در ارتباط با وضعیت بنگلادش/میانمار بررسی شده تا راهبرد دیوان در اعمال قواعد تفسیری کنوانسیون وین حقوق معاهدات، سنجه و معیاری باشد تا به هنگام وجود ابهام، چارۀ رهایی از سردرگمی حاصل شود.