امکان‌سنجی تأسیس شرکت تک‌شریک در نظام حقوقی ایران

به‌طور سنتی در سیستم‌های مختلف حقوقی شرط تأسیس شخصیت حقوقی شرکت، حضور حداقل دو شریک لحاظ شده و بر این اساس تشکیل شرکت با عضو واحد علی‌الاصول پذیرفته نشده است. مبانی چنین رویکردی معمولاً تکیه بر ماهیت قراردادی شرکت، قاعده وحدت دارایی و احتمال سوءاستفاده از قالب شرکت تک‌شریک جهت اضرار به طلبکاران ذکر شده است. ولی به‌مرور زمان قانونگذاران کشورهای مختلف ازجمله ایران به سمت شناسایی شرکت تک‌شریک حرکت کرده‌اند. شناسایی شرکت تک‌شریک در شرکت با مسئولیت محدود در لایحه اصلاح قانون تجارت ـ که تاکنون لازم‌الاجرا نشده است ـ این پرسش بنیادین را مطرح می‌سازد که آیا شناسایی چنین نهادی با مبانی و ساختار نظام حقوقی ایران سازگار است یا خیر. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از روش توصیفی ـ تحلیلی و اتخاذ رویکردی تطبیقی، در پی پاسخگویی به این پرسش است و در جمع‌بندی اولیه می‌توان گفت که شناسایی شرکت تک‌شریک نه‌تنها با ساختار نظام حقوقی ایران تعارضی ندارد، بلکه شرکت با مسئولیت محدود، مناسب‌ترین قالب حقوقی برای تأسیس و فعالیت این‌گونه شرکت‌ها به شمار می‌آید.