بررسی حقوقی ساختار و اعتبار قرارداد آتی یکسان

قراردادآتی یکسان از ابزارهای مشتقه‌ی مالی است که اخیراً با استناد به بند 11 ماده‌ی 1 قانون بازار اوراق بهادار مصوب 1384 عرضه‌ی آن در بازار سرمایه‌ی ایران در سطح محدود آغاز شده است. نظر به لزوم آشنایی جامعه‌ی ‌حقوقی کشور با ابزارهای مالی نوین، مقاله‌ی حاضر بر آن است تا ضمن تشریح ساختار قراردادهای آتی در بازار سرمایه، به تحلیل حقوقی نقش سپرده‌ی تضمین، جایگاه اتاق پایاپای و راه‏های خاتمه‌ی این نوع قرارداد بپردازد. افزون بر این، تبیین ماهیت و اعتبار قرارداد مذکور، از موضوعاتی است که در تحقیق حاضر مورد توجه واقع شده است. از نتایج این تحقیق می‏توان به توجیه ماهیت آتی‏ها در قالب قراردادهای خصوصی مذکور در ماده‌ی 10 قانون مدنی و هم‌چنین دفع شبهات وارد بر این معاملات، نظیر انحراف از فلسفه‌ی اصلی، فقدان انگیزه‌ی تسلیم و تسلّم، کالی به کالی بودن و قماری بودن اشاره کرد.