تحولات نظام قراردادی درپرتو قراردادهای خوداجرا

پدیده موســوم به قرارداد هوشــمند از جمله موضوعات فناورانه ای محســوب می شــود که طی ســالیان اخیر در محافل علمی و رســانه ای توجه زیادی را به ســوی خود جلب نموده اســت. مطالعه حاضر که بــا بهره گیری از روش توصیفی- تحلیلی و با رویکرد مقایســه ای به مدد ابزارهای کتابخانه ای و اینترنت انجام گردیده اســت، بر بیان آثار تحولی قراردادهای خود اجرا تمرکز نموده اســت. پرسش اصلی که پژوهش حاضر درصدد یافتن پاســخی مناســب برای آن می باشد، این اســت که نوآوری مذکور تا چه میزان قادر اســت ساختار شکلی و ماهوی قراردادها را متحول نماید. یافته ها حکایت از ایــن دارد که عدم دقت در زمینه کاربرد دقیــق کلمات و واژگان تخصصی مانند هوش مصنوعی، بلاک چین و حتی قرارداد، از جمله عوامل بازدارنده در شــناخت دقیق پدیده مذکور اســت؛ دگرگونی در ساختارهای زبانی و دستوری قراردادها، حاکم نمودن منطق شــرطی، کاهش تاثیرات افکار واحساسات مخرب انسانی و کاهش وابستگی به قدرت عمومی در فرایند اجرای قراردادها از اهم تحولات شــکلی و ماهوی اســت که در پرتو الگوواره قراردادهای هوشــمند حاصل شده است و الگوواره مذکور به رغم برخورداری از ظرفیت هــا و توانمندی های پیش گفته، به علت پیچیدگی بیش از حد، با اقبال عمومی مواجه نشده است.