کاربست فن‌آوری تشخیص چهره در نظارت بر تجمعات مسالمت‌آمیز: تحلیلی در چارچوب حقوق بین‌الملل بشر

این مقاله با نگاه به تاثیرات ظهور فن‌آوری‌های شناسایی چهره، ضعف‌ها و کارآمدی‌های آن، بر حق بر تجمع‌های مسالمت‌آمیز و استفاده از آن در اعتراضات توسط دولت‌ها و مقامات محلی پرداخته. مقاله پیش رو ضمن تاکید بر ملاحظات راجع به حقوق و آزادی‌های بنیادین در رابطه با نظارت به شیوه‌ی استفاده از ابزار تشخیص چهره، حدود مشروعیت استفاده از این ابزارها را با تکیه بر اسناد حقوق بشری و رویه‌ مراجع قضایی بین المللی می‌سنجد. روش توصیفی-تحلیلی در این پژوهش، منجر به شفاف‌شدن وضعیتی شده که طی آن دولت‌ها بدون محدودیت‌های ناشی از حقوق بشری بین المللی و منطقه‌ای، امکان اعمال نظارت به وسیله تشخیص چهره را نداشته و ناچارند ضمن پایبندی به ایفای تعهدات بین المللی خود، نسبت به تنظیم‌گری روزمره در عرصه این فن‌آوری، اقدامات فنی و حقوقی مقتضی را به عمل بیاورند. در همین راستا لازم است دولت‌ها نسبت به تاکید بر مسائل نگران‌کننده‌ی استفاده از این فن‌آوری در تجمع‌های مسالمت‌آمیز اقدام کرده و نگرانی‌های مذکور را به نحو تدریجی در عرصه‌ی تسهیل و مدیریت تجمعات و نهایتاً اصلاحات قانونی در نظر داشته باشند.