مطالعه تطبیقی تضمینات خاص وصول مزد کارگر

در روابط کار، کارگر به عنوان طرف ضعیف قرارداد همواره نیازمند حمایت حداکثری قانونگذار است. زمانی این حمایت کامل است که وی در وصول مزد خود دچار زحمت و مشقت نشده و بتواند حق خویش را تمام و کمال مطالبه کند. منتها، پرسش آنست که آیا ابزارهای قانونی عام به منظور تحقق این مهم مفید فایده بوده است؟ در غیر این صورت، با توسل به چه راهکارهایی می‌توان از کارگر حمایت کرد؟ آنچه از تحقیق حاضر بدست آمد این است که، هر چند جهت نیل به این منظور، سازوکارهای عمومی قابل اعمال است منتها به جهت فقد کارایی مؤثر ابزارهای عام، قانونگذار به درستی در صدد استفاده از اهرم‌های حمایتی ویژه‌ای است که به جهت اختصاص آن به مباحث حقوق کار و شخص کارگر، می‌توان با عنوان «تضمینات خاص» از آن‌ها یاد کرد. همچنین، با مقایسه حقوق انگلیس، مصر، ایران و اسناد سازمان بین‌المللی کار معلوم شد کشورها در این زمینه از مطلوبیت یکسانی برخوردار نیستند و حتی سازمان بین‌المللی کار به عنوان متولی اصلی وضع استاندارهای بین‌المللی در زمینه حقوق کار، بعضاً از حقوق انگلیس و مصر عقب مانده است؛ به گونه‌ای که می‌توان گفت از این جهت راهکارهای این دو کشور الگوی تقنینی مناسب‌تری برای ایجاد اصلاح و نوآوری در قانون کار ایران است.